Birden harabeden bir ses yükselmiş:
-Be adam, yıllardır sana, çatlayan duvarlarımla ve dökülen sıvalarımla, "çöküyorum" diye haber veriyorum. Fakat sen her defasında bir avuç çamur ile çıkageliyor, vrdiğim haberi adeta ağzıma tıkıyordun....
***************
Bizim durumumuzda yukarıdaki örnek gibi
ölüm gelmeden önce nice heberler yollar bize
saçlarımız aklaşır, yüzümüz kırışır, belimiz bükülür.....
Yine de hatırlamayız ölümü
Hazırlık yapmayız ebedi yurdumuza
ve ölüm gelir
-Haydi!
İtiraz ederiz çaresizce
-Neden haber vermedin geleceğini
Oysa o, binlerce kez haber vermişti,
yıkılmaya yüz tutmuş ev gibi....