Korkma!

şehadetgülüCehennem olsa gelen, göğsümüzde söndürürüz,
Bu yol ki Allah yoludur, korku bilmeyiz, yürürüz!
Düşer mi tek taşı sandın namus ocağının?
Meğer ki savaşa giren son er şehit olsun.
Şu karşımızdaki mahşer kudursa, çıldırsa;
Denizler ordu, bulutlar donanma yağdırsa;
Bu altımızdaki yerden bütün yanardağlar,
Taşıp da kaplasa afakı bir kızıl sarsar;
Değil mi cephemizin sinesinde iman bir;
Sevinme bir, acı bir, gaye aynı, vicdan bir,
Değil mi cenge giden Çerkes’in, Laz’ın, Türkün,
Arab’la, Kürd ile bakidir ittihadı bugün;
Değil mi sinede birdir vuran yürek… Yılmaz!
Cihan yıkılsa, emin ol, bu cephe sarsılmaz!
Nasıl ki yarmadan afakı pare pare düşer,
Huda’yı boğmak için saldıran Cünun-i beşer;
Nasıl ki nur-i hakikatle çarpışan evham;
Olur şerare-i gayretle akibet güm-nam,
Şu karşımızdaki mahşer de öyle haşrolacak.
Yakında kurtulacaktır bu cephe…
Kurtulacak…
Demek yıkılmayacak kıble-gâh-ı amalim…
Demek ki ölmüyoruz…
Haydi, arkadaş gidelim!

ahde

allah razı olsun kardeşim emeğinize yüreğinize sağlık
iki yıl önce çanakkalede bulunmuştum abidelere gittik
inanılmaz manevi bir ortam vardı zaten insan orda yürürken
yere çekinerek basıyor acaba şehit varmı buralarda diyorsunuz
maalesef insanlar oralardaki şehitlerin varlığını görmezden gelir hale gelmişler
Ben çok üzüldüm denizden çıkıp bikiniden bozma kıyafetlerle abidelerde geziyor bir gün toprağın altına kendilerinin de gireceklerini hiç tasavvur etmiyorlar şiirinizi okuyunca o günler geldi aklıma paylaşmak istedim
selametle kalın

yarensinne kadar anlam yüklü bir şiiri taşıdınız gönlümüze...büyük şair bu şiiri çanakkale cephesinde zor durumda olan mehmetçik için yazmış tabii kendi yurtdışında iken...ve mehmetçiği bedrin arslanlarınada bezetiyor ve çanakkale MANEVİ BİR GÜÇLE Mİ ALINMIŞ? diye soranlara müthiş bir cevap oluyor....

mehmetçik Büyük zorluklar yaşadı

Öteden sâikalar parçalıyor âfâkı;
Beriden zelzeleler kaldırıyor a'mâkı:
Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;
Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.

Bu kadar silah, cephane, malzeme eksikliğine rağmen Mehmetçik'in, "Âsım'ın neslinin" bu hayasız saldırıya verdiği cevap neyin eseridir peki? Cevabını hemen buluruz dizelerde.

emeğine sağlık...ALLAH RAZI OLSUN...

kimkimdirCehennem olsa gelen, göğsümüzde söndürürüz,
Bu yol ki ALLAH yoludur, korku bilmeyiz, yürürüz!
Düşer mi tek taşı sandın namus ocağının?
Meğer ki savaşa giren son er şehit olsun.
Şu karşımızdaki mahşer kudursa, çıldırsa;
Denizler ordu, bulutlar donanma yağdırsa;
Bu altımızdaki yerden bütün yanardağlar,
Taşıp da kaplasa afakı bir kızıl sarsar;
Değil mi cephemizin sinesinde iman bir;
Sevinme bir, acı bir, gaye aynı, vicdan bir,
Değil mi cenge giden Çerkes’in, Laz’ın, Türkün,
Arab’la, Kürd ile bakidir ittihadı bugün;
Değil mi sinede birdir vuran yürek… Yılmaz!
Cihan yıkılsa, emin ol, bu cephe sarsılmaz!
Nasıl ki yarmadan afakı pare pare düşer,
Huda’yı boğmak için saldıran Cünun-i beşer;
Nasıl ki nur-i hakikatle çarpışan evham;
Olur şerare-i gayretle akibet güm-nam,
Şu karşımızdaki mahşer de öyle haşrolacak.
Yakında kurtulacaktır bu cephe…
Kurtulacak…
Demek yıkılmayacak kıble-gâh-ı amalim…
Demek ki ölmüyoruz…
Haydi, arkadaş gidelim!