Önce evlendiğimizde hayatın daha iyi olacağına inandırırız kendimizi. Sonra bir çocu-ğumuz olduğunda daha iyi olacağını düşünürüz. Sonra onlar büyüyünce daha mutlu olacağımızı; yeni bir araba alınca güzel bir tatile çıkınca emekli olunca hayatımızın dört dörtlük olacağını söyleriz.
Bu görüş açısı mutluluğa giden bir yol olmadığını gösterir. Gerçek olan ise; şu andan daha iyi bir zaman olmadığıdır.
Eğer şimdi değil ise ne zaman?.. Hayatımız her zaman mücadelelerle dolu olacaktır. En iyisi bunu kabul edip her ne olursa olsun mutlu olmaya karar vermektir.
Alfred D. Souza der ki:
"Uzun zamandan beridir hayatın (gerçek hayatın) başlamak üzere olduğu izlenimine ka-pılmıştım. Fakat her zaman yolumun üzerinde bir engel öncelikle erişilmesi gereken bir şey bitmemiş bir iş hizmet edilecek zaman ödenecek bir borç oldu. Sonra hayat başlayacaktı. Sonunda anladım ki bu engeller benim haya-tımdı..." Öyleyse sahip olunan her anın kıymetini bilelim!.. Unutmamalıdır ki; zaman hiç kimse için beklemez. Öyle ise şunları boşuna beklemeyelim her an mutlu olmaya bakalım: Büyüyünceye kadar
Okulu bitirene kadar
İş bulana kadar
İşe başlayana kadar
10 milyar kazanana kadar
Evlenene kadar
Çocuklar olana kadar
Çocuklar büyüyene kadar
Bir araba alana kadar
Bir ev alana kadar
Çocuğu evlendirene kadar
Borçları ödeyene kadar
İlkbahara kadar
Yaza kadar
Sonbahara kadar
Kışa kadar
Pazartesi sabahına kadar
Maaş gününe kadar
Tatile kadar
Emekli olana kadar
Hastalıktan kurtulana kadar
Ve ve ve ölene kadar..
SENCE NE ZAMAN?
