Kafkasya'da, Gimri Muharebesi'nde, bağrına zâlim bir Rus süngüsü saplanan Kafkas Kartalı Şeyh Şâmil,
büyük bir soğukkanlılıkla bir ucu sırtından görünen süngüyü çıkarıp attı. Bir yanda canından çok sevdiği İmam Gazi Muhammed'in şehâdeti,
bir yanda da bağrına saplanan süngü, Şeyh Şâmil'i yaralı bir arslan hâline getirmişti.
Sol elindeki kılıç her vuruşunda birkaç Rus kâfirini yere seriyordu.
Korkudan gözleri yuvalarından fırlayan Ruslar, kaçacak delik arıyorlardı.
Şâmil, akşamın karanlığına karışıp gitmişti. Şâmil'in yaralandığını gören Gimri Câmiî müezzini Şâmil'i takip edip,
karanlık iyice bastırdığında onu bir mağaraya götürdü.
Müezzin Mehmet Ali'den durumu öğrenen Şeyh Şamil'in kayınpederi Abdülaziz Efendi hemen yola çıktı.
Dağıstan'ın en meşhur cerrahlarından birisi idi. Birkaç gün mağarada kalarak Şeyh Şâmil'i şifalı otlardan hazırladığı ilâçlarla tedâvi etti.
Ancak bu tedâvinin daha uzun bir süre devam etmesi lâzımdı.
Şeyh Şâmil'i, Unsokul Köyü'ne getirdiler.
Tedâviler aralıksız sürüyordu.
Tam 25 gün sonra Şeyh Şâmil komadan çıktı.
Gözlerini ilk açtığı an başucundan hiç ayrılmayan annesini gördü.
Annesine ilk sözleri şu oldu:
"Anacığım! Namazımın vakti geçti mi?"
büyük bir soğukkanlılıkla bir ucu sırtından görünen süngüyü çıkarıp attı. Bir yanda canından çok sevdiği İmam Gazi Muhammed'in şehâdeti,
bir yanda da bağrına saplanan süngü, Şeyh Şâmil'i yaralı bir arslan hâline getirmişti.
Sol elindeki kılıç her vuruşunda birkaç Rus kâfirini yere seriyordu.
Korkudan gözleri yuvalarından fırlayan Ruslar, kaçacak delik arıyorlardı.
Şâmil, akşamın karanlığına karışıp gitmişti. Şâmil'in yaralandığını gören Gimri Câmiî müezzini Şâmil'i takip edip,
karanlık iyice bastırdığında onu bir mağaraya götürdü.
Müezzin Mehmet Ali'den durumu öğrenen Şeyh Şamil'in kayınpederi Abdülaziz Efendi hemen yola çıktı.
Dağıstan'ın en meşhur cerrahlarından birisi idi. Birkaç gün mağarada kalarak Şeyh Şâmil'i şifalı otlardan hazırladığı ilâçlarla tedâvi etti.
Ancak bu tedâvinin daha uzun bir süre devam etmesi lâzımdı.
Şeyh Şâmil'i, Unsokul Köyü'ne getirdiler.
Tedâviler aralıksız sürüyordu.
Tam 25 gün sonra Şeyh Şâmil komadan çıktı.
Gözlerini ilk açtığı an başucundan hiç ayrılmayan annesini gördü.
Annesine ilk sözleri şu oldu:
"Anacığım! Namazımın vakti geçti mi?"
.....
Bir gemi arıyorum pusulası İmandan.
Alıp götürsün beni bu hüzünlü limandan..
NFK
Alıp götürsün beni bu hüzünlü limandan..
NFK
