demeyesiniz diye...
demeyesiniz diye...
Hz. Ömer arkadaşlariyla sohbet ederken,
huzura üç genç girerler. Derler ki :
-"Ey halife, bu aramizdaki arkadaş bizim
babamizi öldürdü. Ne
gerekiyorsa lütfen yerine getirin."
Bu söz üzerine Hz.Ömer suçlanan gence
dönerek :
- Söyledikleri doğru mu diye sorar ,
Suçlanan genç der ki :
-Evet doğru.
Bu söz üzerine Hz Ömer;
-Anlat bakalim nasil oldu
diye sorar:
Bunun üzerine genç anlatmaya başlar, der
ki :
-"Ben bulundugum kasabada hali vakti
yerinde olan bir insanim ailemle beraber gezmeye çiktik, kader bizi
arkadaslarin bulundugu yere getirdi. Afedersiniz hayvanlarimin arasinda
bir güzel atim var ki dönen bir defa daha bakiyor, hayvana ne yaptiysam bu
arkadaslarin bahçesinden meyva koparmasina engel olamadim, arkadaslarin
babasi içerden hisimla çikti , atima bir taş, atti atim oracikta öldü.
Nefsime bu durum agir geldi, ben de bir tas attim, babasi öldü. Kaçmak
istedim fakat arkadaslar beni yakaladi, durum bundan ibaret" dedi.
Bu söz üzerine Hz Ömer:
-"Söyleyecek bir sey yok, bu suçun cezasi
idam.Madem suçunu da kabul ettin" dedi.
Bu sözden sonra delikanli söz
alarak
-"Efendim bir özrüm var" diyerek
konusmaya basladi
- "Ben memleketinde zengin bir insanim,
babam rahmetli olmadan bana epey bir altin birakti. Gelirken kardesim
küçük oldugu için saklamak zorunda kaldim. Simdi siz bu cezayi infaz
ederseniz yetimin hakkini zayi ettiginiz için Allah(cc) indinde sorumlu
olursunuz, bana üç gün izin verirseniz
ben emaneti kardesime teslim eder gelirim, bu üç gün içinde yerime birini
bulurum" der.
Hz. Ömer dayanamaz der ki :
-"Bu topluluga yabanci birisin, senin
yerine kim kalir ki?!"
Sözün burasinda genç adam ortama bir göz
atar, der ki:
- "Bu zat benim yerime kalir." O zat Hz.
Peygamber Efendimizin (sav) en iyi arkadaşarindan daha yaşarken cennetle
müjdelenen Amr Ibni As' dan başkasi değildir. Hz.Ömer Amr'a
dönerek,
- "Ey Amr, delikanliyi duydun" der.
O yüce sahabi
-"Evet, ben kefilim" der ve genç adam
serbest birakilir.
Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere
ama gençten bir haber yoktur. Medine'nin ileri gelenleri Hz. Ömer'e
çikarak genc'in gelmeyecegi, dolayisiyla Amr Ibni As'a verilecek idam
yerine maktülün diyetini vermeyi teklif ederler, fakat gençler razi olmaz
ve "babamizin kani yerde kalsin istemiyoruz" derler.
Hz. Ömer kendinden beklenen cevabi verir
der ki :
"Bu kefil babam olsa farketmez cezayi
infaz ederim."
Hz Amr Ibni As ise tam bir teslimiyet
içerisinde der ki :
-"Biz de sözümün arkasindayiz."
Bu arada kalabalikta bir dalgalanma olur
ve insanlarin arasindan genç görünür. Hz. Ömer gence dönerek derki evladim
gelmeme gibi önemli bir nedenin vardi neden geldin?" Genç vakurla basini
kaldirir ve (günümüz insani için pek de önemli olmayan)
"AHDE VEFASIZLIK ETTI" demeyesiniz diye
geldim der.
Hz.Ömer basini bu defa çevirir ve Amr
Ibni As'a der ki :
-"Ey Amr, sen bu delikanliyi tanimiyorsun
nasil oldu onun yerine kefil oldun".
Amr Ibni As Allah kendisinden ebediyyen
razi olsun, vakurla kanimizi donduracak bir cevap verir,
-"Bu kadar insanin içerisinden beni
seçti.
"INSANLIK ÖLDÜ "dedirtmemek için kabul
ettim" der.
Sira gençlere gelir, derler ki
:
-"Biz bu davadan vazgeçiyoruz."
Bu sözün üzerine Hz Ömer :
-"Ne oldu, biraz evvel "babamizin kani
yerde kalmasin" diyordunuz ne oldu da vaz geçiyorsunuz?" der.
Gençlerin cevabi da dehsetlidir
:
-"MERHAMETLI INSAN KALMADI" DEMEYESINIZ
DIYE ...
Sözünüzü gizleyin, yahut onu açığa vurun; (fark etmez). Şüphesiz Allah, sinelerin özünü (kalplerde olanı) hakkıyla bilir.
özgürlüğün özgürlüğümüzdür Kudüs