Ölüm acısı, dünya acılarının hepsinden daha acıdır. Bir kâfir, uyku hapı içerek veya narkozla her tarafı uyuşturulduktan sonra da ölse, çok şiddetli olan ölüm acısını duyar. Fakat salih mümin, kurşun yağmuruna tutulsa, bu acıyı duymaz.
Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Allahü Teâlâ (C.C)'ya yemin ederim ki, ölüm meleğini görmek, bin kılıç darbesinden daha şiddetlidir. Yine Allahü Teâlâ (C.C)'ya yemin ederim ki, mümin bir kulun her damarı ölüm acısını duymadıkça, canı çıkmaz.) [Ebu Nuaym]
(Şehid ölüm acısını duymaz.) [Beyheki]
Ölüm acısı 70 kere kılıçla doğranmaktan fazladır; ama Allahü Teâlâ (C.C), sevdiği kullarına bu acıyı duyurmaz. Ölüm acısı, kabir azabı yanında hiç kalır. Kabir azabı mahşer azabı yanında hiçtir. Mahşer azabı da, Cehennem azabının yanında hiçtir. Salih mümin, ne ölüm acısını, ne kabir azabını, ne de Cehennem ateşini duymaz.
Bir hadis-i şerif meali:
(İyi kötü herkes [Cehennem üzerine kurulmuş Sırat’tan] geçer. Yalnız mümine, serin ve selamet olur. İbrahim Aleyhisselama ateşin serin olduğu gibi. Öyle ki müminlerin soğukluğundan Cehennem, “Müminin nuru narımı söndürüyor” diye bağırır. Bundan sonra Allahü Teâlâ (C.C), takva ehlini kurtarır; zalimleri ise orada yüzüstü bırakır.) [İbni Mace]
Salih mümin, ruhunu teslim edeceği vakit, rahmet meleklerini ve ResulUllah Efendimiz (S.A.V)'i görüp, can verme acısını duymaz.
Bu şaşılacak bir şey değildir. Nitekim Mısır kadınları, Yusuf Aleyhisselamın güzelliğine hayran olup, kendilerini öyle unutmuşlardı ki, ellerini kestiklerinden haberleri bile olmamıştı.
alıntıdır...
_________________
