gidemedim...seni bırakıp....

Yolcu benmişim gibi,

Bir gemi demir aldı.

Ey her yerin garibi,

Vatan ırakta kaldı."

(Necip Fazıl)

Yalnızlık gurbette hepten zor, zordan da öte bir zor! Çilede yalnızlık, elde değil, sinedeki kor... Anlamadan sevenler, bilmeden hakaret edenler... Çileden nasibi yok, aşka istidatsız benler... Bağışla, Efendim, sana yakışmak isterdik...

"Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur:

Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur."

(Necip Fazıl)

Issızda yakarışların yankılanır da, fezada bir çift muzdarip el daha bilmem kanatlanır mı? Rahmet çağlarken el'an gözlerinden art arda, bari bir haldaş çıkar da yüreği ıslar mı? Bağışla, Efendim, sana yakışmak isterdik...

İnciten yüreğini, bilirim, taşlar değil, dostun gülüdür. Ya taşı dost atarsa, bu, ölümden önce ölümdür. Mahzun Nebi'nin dertli varisi... Ağlayan mı, gülen mi? Ağlayan bizimle mi ağlar, bizim yüzümüzden mi? Sevenler bizimle mi sever, yoksa bize rağmen mi? Efendim, sana yakışmak isterdik...

Bağışla, Efendim!

Perişan hâlimizle bir serzeniştir bu. Derdi dert edinmeye davet, kendimizi kendimize şikâyettir bu. Gamsızın harcı değil ki; ötelerden gelen bir mesuliyettir bu... "Rabbim, yolunda büyütsün, yolunda yürütsün, yolunda çürütsün." Nefis putu, rahat tutkusu göz açıp kapayıncaya kadar dahi fırsat bulamasın da ölsün

Bağışla, Efendim!

Ümidimiz senden yine: "Biz sende olmasak bile, sen bizdesin gene."

Yazın yeşil tonları çekilince mekândan,

Her yanda bir vaveyla.. sitem var yaşanandan.



Solmakta bütün renkler, hazan yemiş yapraklar,

Ölüm senfonisiyle inler durur topraklar.ALINTI....



Düşerken her bir yaprak, çok şey kopar ruhlardan;

Bülbülün sesi gelir hüzünlü sabahlardan.



Mevsim artık sonbahar, rengin kaybeder ağaç,

Ümitsiz olan insan bilmeli ki ruhu aç.



Grinin en koyusu kaplar da yeryüzünü,

Güneş nazlı sevgili, pek göstermez yüzünü.



Bulutların gölgesi düşünce yeryüzüne,

Keskin hatlar döşenir insanların yüzüne.



Gerilim kaybedilip tüketilince derman,

Hep ölgün bakışlarda çoğalır kayıp zaman.



Şimşek çakar, gök gürler, yağmur yağar sağanak…

Meflûç olan ruhlara O'nun yolu sığınak.



Bir ihtilâç hâlidir bu demde yaşananlar,

Hâlden kurtuluverir ışığı kuşananlar.



Hüzzamla bahsetmek ki, doğru mu sonbahardan?

Ona da rengin veren, süsleyendir Yaradan.



Yaşadığımız her gün bir diriliş faslıdır,

O'nu bilmeyen ruhlar hem gamlı, hem yaslıdır.



Mevsim nasıl olsa da, güzelleşir bakışla,

Varlık mânâ kazanır içten bir yakarışla.