Miraç

Miraç n.fazil kisakürek

--------------------------------------------------------------------------------

MİRÂÇ

İsrâ... «Gece giden»... Kur’ânda ismi;

Bir yolcu... İsrâ...

Zamandan, mekândan azattır cismi;

İlâhî ibrâ...



Seven, sevilenle buluşmak diler;

En mahrem meclis...

«Geceleyin beni alıp gittiler...»

Ne güzel hadîs!..



Çıktı, çıktı... Ahenk ahenk merdiven...

Her katta bir iş...

Döndürüp yıldızlar üstünde düven,

Kat kat yükseliş...



Yanında Cebrâil, altında Burak,

O yere vardı.

O yerde, son nokta, son iz, son durak,

Bir ağaç vardı.



Melek dedi: «Burda tamam sınırım;

Ve akıl tamam!

Davranmak istersem yanar kalırım!

Kıpırdayamam!»



Sordu: «Artık nasıl erişmek kabil?

Yok mu bir destek?...»

Kendini aşka sal, dedi Cebrâil;

Aşk erdirir tek...



Aşka teslim oldu. Nurdan çağlayan...

Engelsiz geçit...

Her kayıttan uzak, O’nu bağlayan,

Allah’a şahit...



O erişti, nasıl erişsin tabir?..

Had ötesi had...

Bir O, tek kul, bir de sayı üstü BİR

Allah ki, ehad...

Üstad Necip Fazıl Kısakürek

MİRÂÇ

İsrâ... «Gece giden»... Kur’ânda ismi;

Bir yolcu... İsrâ...

Zamandan, mekândan azattır cismi;

İlâhî ibrâ...



Seven, sevilenle buluşmak diler;

En mahrem meclis...

«Geceleyin beni alıp gittiler...»

Ne güzel hadîs!..



Çıktı, çıktı... Ahenk ahenk merdiven...

Her katta bir iş...

Döndürüp yıldızlar üstünde düven,

Kat kat yükseliş...



Yanında Cebrâil, altında Burak,

O yere vardı.

O yerde, son nokta, son iz, son durak,

Bir ağaç vardı.



Melek dedi: «Burda tamam sınırım;

Ve akıl tamam!

Davranmak istersem yanar kalırım!

Kıpırdayamam!»



Sordu: «Artık nasıl erişmek kabil?

Yok mu bir destek?...»

Kendini aşka sal, dedi Cebrâil;

Aşk erdirir tek...



Aşka teslim oldu. Nurdan çağlayan...

Engelsiz geçit...

Her kayıttan uzak, O’nu bağlayan,

ALLAH’a şahit...



O erişti, nasıl erişsin tabir?..

Had ötesi had...

Bir O, tek kul, bir de sayı üstü BİR

ALLAH ki, ehad...

Üstad Necip Fazıl Kısakürek

MİRÂÇ

İsrâ... «Gece giden»... Kur’ânda ismi;

Bir yolcu... İsrâ...

Zamandan, mekândan azattır cismi;

İlâhî ibrâ...



Seven, sevilenle buluşmak diler;

En mahrem meclis...

«Geceleyin beni alıp gittiler...»

Ne güzel hadîs!..



Çıktı, çıktı... Ahenk ahenk merdiven...

Her katta bir iş...

Döndürüp yıldızlar üstünde düven,

Kat kat yükseliş...



Yanında Cebrâil, altında Burak,

O yere vardı.

O yerde, son nokta, son iz, son durak,

Bir ağaç vardı.



Melek dedi: «Burda tamam sınırım;

Ve akıl tamam!

Davranmak istersem yanar kalırım!

Kıpırdayamam!»



Sordu: «Artık nasıl erişmek kabil?

Yok mu bir destek?...»

Kendini aşka sal, dedi Cebrâil;

Aşk erdirir tek...



Aşka teslim oldu. Nurdan çağlayan...

Engelsiz geçit...

Her kayıttan uzak, O’nu bağlayan,

ALLAH’a şahit...



O erişti, nasıl erişsin tabir?..

Had ötesi had...

Bir O, tek kul, bir de sayı üstü BİR

ALLAH ki, ehad...

Üstad Necip Fazıl Kısakürek