ÇOCUK GiBi DÜSÜNEBiLMEK...
O gun hava cok kötüydü, durmadan gok gürlüyor, bardaktan bosanir gibi yagmur yagiyordu.Kücük kiz yine de her sabah ki gibi annesinin sesiyle uyanmis, kahvaltisini etmis ve her gun yürüyerek gittigi okluna dogru yola koyulmustu... Ancak gökyüzünde simsekler birbiri ardina o kadar
gürültüyle cakiyordu ki kücük kizin annesi "Yavrum bu havada yolda yürürken korkmasin?"diye telaslandi, arasina atladigi gibi yolda kizini
aramaya basladi... derken bir bakti, kücük
kizi az ilerdeydi..minik minik adimlarla yürüyor,
ama ne zaman simsek caksa durup
gökyüzüne bakiyor ve gülümsüyordu.
Annesi önce bir anlam veremedi ama kizin niye böyle yaptigini cok merak etmisti, nihayet arabayla ona yaklasip sordu: "Yavrum hic korkmadin mi
bu havada yalniz yürümekten...? Hem nezaman simsek caksa durup yukari bakarak öyle napiyorsun...?"
Kücük kiz cevap verdi:
"Gülümsüyorum, cünkü Allah fotografimi cekiyor..."
