Hz. Aişe, Peygamberimizle (asm) yeni evlenmişti.
Eşinin kendisini sevip sevmediğini merak etmekteydi ya da kendisini ne kadar ve nasıl sevdiğini…
Hz. Aişe bu düşüncesini Peygamber Efendimizle (asm) konuşmadan edemedi.
“Ey Allah’ın Resulü (asm), beni seviyor musun?”
“Evet, Ya Aişe, tabi seviyorum!”
Hz. Aişe dahasını da merak ediyordu, acaba nasıl seviyordu? Hemen sordu:
“Beni nasıl seviyorsun?”
Peygamberimiz (asm) sevgi şeklini tanımladı eşine:
“Kördüğüm gibi.”
Bu cevap Hz. Aişe’yi çok sevindirdi, çünkü kördüğüm açılamazdı.
Açılmayan, bitmeyen sırlı bir sevgi demekti.
Alacağı cevap onu çok mutlu ettiği için, Hz. Aişe sık sık sorardı:
“Ey Allah’ın Resulü, kördüğüm ne âlemde?”
Peygamberimiz (asm), Hz. Aişe’yi memnun eden cevabı verirdi her defasında:
“İlk günkü gibi…”
(İbn Hanbel, Müsned, 6: 210.)
Eşinin kendisini sevip sevmediğini merak etmekteydi ya da kendisini ne kadar ve nasıl sevdiğini…
Hz. Aişe bu düşüncesini Peygamber Efendimizle (asm) konuşmadan edemedi.
“Ey Allah’ın Resulü (asm), beni seviyor musun?”
“Evet, Ya Aişe, tabi seviyorum!”
Hz. Aişe dahasını da merak ediyordu, acaba nasıl seviyordu? Hemen sordu:
“Beni nasıl seviyorsun?”
Peygamberimiz (asm) sevgi şeklini tanımladı eşine:
“Kördüğüm gibi.”
Bu cevap Hz. Aişe’yi çok sevindirdi, çünkü kördüğüm açılamazdı.
Açılmayan, bitmeyen sırlı bir sevgi demekti.
Alacağı cevap onu çok mutlu ettiği için, Hz. Aişe sık sık sorardı:
“Ey Allah’ın Resulü, kördüğüm ne âlemde?”
Peygamberimiz (asm), Hz. Aişe’yi memnun eden cevabı verirdi her defasında:
“İlk günkü gibi…”
(İbn Hanbel, Müsned, 6: 210.)
