Bir ülke varmış eskiden ve bu ülkede hiç ama hiç
kırmızı gül yokmuş,bütün güller beyaz renkteymiş.
Bir de birbirini çok seven bir kız ve bir delikenlı
varmış…Birbirlerine çok yakışıyorlarmış.
Kız çok güzel delikanlı ise çok yakışıklıymış.
Delikanlı bu kız için her şeyi yaparmış.
Kız ise bir şart koymuş ortaya:
Bana kırmızı renkte bir gül getirirsen seninle evlenirim;
delikanlı çok üzülmüş bu şarta,çünki hiç kırmızı gül yokmuş
bu ülkede.Beyaz güllerle dolu bir bahçeye gitmiş aramış
ama yok. Sonra oradaki bir bülbüle derdini yanmış.
Bülbül dinlemiş genci ve en sonunda; Üzülme delikanlı,
yarın buraya aynı saatte gel,kırmızı bir gül göreceksin…
Onu al kıza götür,evlenin mutlu olun.Sen onu çok
seviyorsun mutluluk hakkın demiş.Çocuk buruk halde
ayrılmış ordan.
Ertesi gün bahçeye gitmiş koskoca bahçe beyaz güllerle
dolu yalnızca en ortada kıpkırmızı bir gül!! Delikanlı
biraz şaşkın,biraz heyecanlı,biraz mutlu koşup gitmiş
gülün yanına…Ama gördüğüne gerçekten çok üzülmüş.
Bülbülün yerde kendini gülün dikeniyle öldürmüş
olduğunu görmüş.Gülün hemen dibinde cansız
yatıyormuş. Delikanlı,kendisinin mutluluğu için,
bülbülün kanıyla
boyalı olan kırmızı gülü alıp kızın yanına gitmiş.
Kız, arzusu gerçekleştiği için çok sevinmiş ve kendisine
kırmızı bir gül getiren delikanlıyla evlenmeyi kabul etmiş.
Ama delikanlı:''Seninle evlenebilmem için bülbülün
ölmesimi gerekiyordu?'' demiş ve oradan ayrılmış.
BİRİLERİNİN MUTLULUĞU ASLA
BAŞKALARININ
MUTSUZLUĞU OLMAMALI…
__________________
''HER KİM ALLAH'IN HÜKÜM VE SINIRLARINA DİKKAT GÖSTERİRSE,BU KALBİN TAKVASINDANDIR.''(HAC,22/32)
insanlar başaklara benzer..içleri boşken başları havadadır,içleri doldukça eğilirler!!
