Bir gün Efendimiz’in yanında oturan bir adam, yoldan geçen şahsı Kâinâtın Efendisi’ne gösterdi:
“Yâ ResûlAllah! Ben şu adamı çok seviyorum” dedi.
Resûl-i Ekrem sallAllahu aleyhi ve selem:
“Onu sevdiğini kendisine söyledin mi?” diye sordu.
“Hayır, söylemedim” deyince:
“Hemen git ve ona kendisini sevdiğini söyle!” buyurdu.
Sahâbî yerinden kalktı; o zâtın arkasından yetişti ve:
“Ben seni Allah rızâsı için seviyorum” dedi.
O da ona şu nefis cevabı verdi:
“Beni rızâsı için sevdiğin Allah da seni sevsin.”
“Yâ ResûlAllah! Ben şu adamı çok seviyorum” dedi.
Resûl-i Ekrem sallAllahu aleyhi ve selem:
“Onu sevdiğini kendisine söyledin mi?” diye sordu.
“Hayır, söylemedim” deyince:
“Hemen git ve ona kendisini sevdiğini söyle!” buyurdu.
Sahâbî yerinden kalktı; o zâtın arkasından yetişti ve:
“Ben seni Allah rızâsı için seviyorum” dedi.
O da ona şu nefis cevabı verdi:
“Beni rızâsı için sevdiğin Allah da seni sevsin.”
