İmam-ı Gazali’nin talebesinden bir zat,
Mektup yazıp, İmam’dan istedi bir nasihat.
O dahi cevap yazıp, buyurdu ki: Evladım!
Sana, sonsuz saadet ihsan etsin Allah’ım.
Peygamber Efendimiz buyurdu ki: (Bir insan,
Dünya ve ahirete faidesi olmayan,
Şeylerle uğraşırsa, bu, vakti öldürmektir.
Bu da, Allah o kulu hiç sevmiyor demektir.)
Ve yine buyurdu ki: (İman eden bir kimse,
Bir saatlik vaktini günahta geçirirse,
Bunun için, ne kadar üzülse yeri vardır.
Çünkü af olunmazsa, azaba yakalanır.)
Oğlum, kolay ise de, nasihat, öğüt vermek,
Lakin nefse zor gelir, dinleyip kabul etmek.
Hele dünya zevkleri ardınca koşanlara,
Nasihat acı gelip, hiç bakmazlar bunlara.
Oğlum, kurtulmak için ahirette, en evvel,
Emir ve yasakları bilmelidir mükemmel.
Sonra da, buna göre amel eylemelidir.
Zira amelsiz ilim, insana zarar verir.
Çünkü mahşer yerinde, bu ilim sahipleri,
(Bilmiyordum) dese de, geçmez bu özürleri.
Cüneyd-i Bağdadi’yi, biri görüp rüyada,
Sordu: (Sizin haliniz nice oldu burada?)
Buyurdu: (Tasavvufta edindiğim bilgiler,
Keşf ve kerametlerim, heba olup gittiler.
Yalnız bir gece vakti, kıldığım iki rekat,
Namazım var idi ki, o bana etti imdat.)
Oğlum, insan, çok ıssız bir dağda ilerlerken,
Karşısına, yırtıcı bir arslan çıksa birden,
Yanındaki silahı kullanamazsa eğer,
O arslandan kurtuluş olur mu hiç müyesser?
Ve yahut da bir kişi, hasta olsa faraza,
Teşhisini öğrenip, ilacını da alsa,
İlaç, o hastalığa gelse de gayet iyi,
Onu kullanmadıkça yapar mı tedaviyi?
Bunun gibi bir insan, her ilmi, ince ince,
Bilse de, fayda görmez amel eylemeyince.
İman, kalben inanmak olsa da her ne kadar,
Fakat ibadetlerle cilalanır ve parlar.
Hatta iman, bir (mum)a benzetilirse eğer,
(Cam fener) gibidirler etrafında ameller.
Nasıl çabuk sönerse, mum, feneri olmadan,
İman da çabuk söner, ibadet yapılmadan.
İbadet yapmak dahi, gerektirir ihlası.
İhlassız amellerin, olmaz kula faydası.
İyi bir iş yaparken, bir kimse görse eğer,
Sevinç hasıl olursa, bu, ihlası zedeler.
Çünkü amel, yapılır, sadece Allah için.
Bu ihlas olmadıkça, kurtulamaz ins ve cin.
İlim, amel, ihlası edinse de bir insan,
Cennete girmek için, gerekir yine ihsan .
Hiçbir kimse, Cennete giremez ameliyle.
Ancak girebilirler ihsan-ı ilahiyle.
Fakat Hak teâlânın ihsanına kavuşmak,
Onun emirlerini yapmakla olur ancak.
Kim ihlasla yaparsa Rabbine ibadeti,
Elbette vasıl olur ona Hakk’ın rahmeti.
HUZUR PINARI - İslamiyet, İslam Dini, Ehl-i Sünnet İtikadı, İlmihal, Kitaplar...
Mektup yazıp, İmam’dan istedi bir nasihat.
O dahi cevap yazıp, buyurdu ki: Evladım!
Sana, sonsuz saadet ihsan etsin Allah’ım.
Peygamber Efendimiz buyurdu ki: (Bir insan,
Dünya ve ahirete faidesi olmayan,
Şeylerle uğraşırsa, bu, vakti öldürmektir.
Bu da, Allah o kulu hiç sevmiyor demektir.)
Ve yine buyurdu ki: (İman eden bir kimse,
Bir saatlik vaktini günahta geçirirse,
Bunun için, ne kadar üzülse yeri vardır.
Çünkü af olunmazsa, azaba yakalanır.)
Oğlum, kolay ise de, nasihat, öğüt vermek,
Lakin nefse zor gelir, dinleyip kabul etmek.
Hele dünya zevkleri ardınca koşanlara,
Nasihat acı gelip, hiç bakmazlar bunlara.
Oğlum, kurtulmak için ahirette, en evvel,
Emir ve yasakları bilmelidir mükemmel.
Sonra da, buna göre amel eylemelidir.
Zira amelsiz ilim, insana zarar verir.
Çünkü mahşer yerinde, bu ilim sahipleri,
(Bilmiyordum) dese de, geçmez bu özürleri.
Cüneyd-i Bağdadi’yi, biri görüp rüyada,
Sordu: (Sizin haliniz nice oldu burada?)
Buyurdu: (Tasavvufta edindiğim bilgiler,
Keşf ve kerametlerim, heba olup gittiler.
Yalnız bir gece vakti, kıldığım iki rekat,
Namazım var idi ki, o bana etti imdat.)
Oğlum, insan, çok ıssız bir dağda ilerlerken,
Karşısına, yırtıcı bir arslan çıksa birden,
Yanındaki silahı kullanamazsa eğer,
O arslandan kurtuluş olur mu hiç müyesser?
Ve yahut da bir kişi, hasta olsa faraza,
Teşhisini öğrenip, ilacını da alsa,
İlaç, o hastalığa gelse de gayet iyi,
Onu kullanmadıkça yapar mı tedaviyi?
Bunun gibi bir insan, her ilmi, ince ince,
Bilse de, fayda görmez amel eylemeyince.
İman, kalben inanmak olsa da her ne kadar,
Fakat ibadetlerle cilalanır ve parlar.
Hatta iman, bir (mum)a benzetilirse eğer,
(Cam fener) gibidirler etrafında ameller.
Nasıl çabuk sönerse, mum, feneri olmadan,
İman da çabuk söner, ibadet yapılmadan.
İbadet yapmak dahi, gerektirir ihlası.
İhlassız amellerin, olmaz kula faydası.
İyi bir iş yaparken, bir kimse görse eğer,
Sevinç hasıl olursa, bu, ihlası zedeler.
Çünkü amel, yapılır, sadece Allah için.
Bu ihlas olmadıkça, kurtulamaz ins ve cin.
İlim, amel, ihlası edinse de bir insan,
Cennete girmek için, gerekir yine ihsan .
Hiçbir kimse, Cennete giremez ameliyle.
Ancak girebilirler ihsan-ı ilahiyle.
Fakat Hak teâlânın ihsanına kavuşmak,
Onun emirlerini yapmakla olur ancak.
Kim ihlasla yaparsa Rabbine ibadeti,
Elbette vasıl olur ona Hakk’ın rahmeti.
HUZUR PINARI - İslamiyet, İslam Dini, Ehl-i Sünnet İtikadı, İlmihal, Kitaplar...
Bir tel parçası ol ama büyüklerin cereyanını naklet...
