Çok korkuyorum!..
Elbette ki her Müslüman, İslamiyet'e gelen zararı önlemeye çalışacaktır. Bunun için kimisi komünizmden, kimisi masonluk veya siyonizmden, kimisi Hıristiyanlıktaan, kimisi mezhepsizlikten, tabiatçılıktan, beraber çalışamamaktan, paranın bazı insanları paralamasından, kimisi plajların, meyhanelerin, kumarhanelerin yaygınlaşmasından endişe edecektir.
Bunlara hak veriyoruz amma hatırlatıyoruz ki, her silahın en büyük düşmanı kendi cinsinden olandır. Uçağın en büyük düşmanı yine uçan bir silahtır. Bu bakımdan Müslüman, en büyük düşmanını kendi içinde aramak zorundadır.
Bir zamanlar Niğde'de elma ağacı yoktu. Elma olmayınca, böceklenmiş elma da yoktu. Ne zaman ki Niğde'ye elma ağacı diktiler, elmalar çok çok elma verdi; kurtlanan, böceklenen elmaların da sayısı arttı.
Çok acayip bir durum var; böceklenen meyve çabuk olgunlaşır. Böceklenen meyve dalında da duramaz! Mutlaka düşecektir.
Dindarların sayısının arttığı bu zamanda, o dindarların içinden çeşitli görüşler, ideolojiler canlanıyor. Kimisi felsefe, kimisi mezhep, kimisi yorum, kimisi tefsir olarak ortaya çıkıyor. İnsanlar, bir elinden kolundan yakalanır, bir de beyninden yakalanır.
İslamiyet'in en büyük dostu Müslümanlardır. Eğer İslamiyet'e büyük bir zarar gelirse, yine Müslümanlardan gelir. Çünkü Müslüman, yine kendi yanlışını anlayamadığı veya öğrenemediği dini bilgilerinden üretir.
Yani böcek, elmayı delmiştir!
Fakat aynı böcek, elmanın delik yerini kendi imkânlarıyla kapatmıştır. Elmanın dışı çok güzel; kestiğimizde bakıyoruz ki elmanın içi tamamen çürümüş.
Her dindar evvela İslam'a zarar vermemelidir, ondan sonra gücü yeterse faydalı olmalıdır.
İnsanın kendi vücudundaki düşmanı da, nefistir. Nefsin görünen yanları menfaat, şöhret, mevki, makam, hırs, şehvet, inat, tembellik, anlayışsızlık, gıybet, iftira ve bunlar gibi şeylerdir. Bu düşmanlardan birine yakalanan Müslüman, elma gibi çürümeye başlar. Böyle bir elma, taş atan çocuklardan şikâyet etmemelidir. Zira çürümüş elmaya taş atılmasa da, o zaten düşecektir. Peygamber efendimiz bir hadisinde buyurmuş ki: "Müslümanlar bir vücudun organları gibidir. Ayağa batan dikenden, baş müteessir olur." Demek ki Müslüman'ın en büyük düşmanı da en büyük dostu da yine kendisidir. Müslüman, en büyük düşmanla en büyük dostu bir ceset içinde gezdiren, esrarlı bir yaratıktır.
İslamiyet'in yüceliğini, her asra hitap edişini, onun gerçek ve ebedi hayat verişini yazıyorum, okuyorum; Müslümanları anlatmaktan korkuyorum!
Alacaklıyla alâkalı hadisleri kalkan gibi kullanıp borcunu ödemeyerek "ticaret" yaptığını zannedenlerin gafletinden korkuyorum!
"Gâvur parasıyla on para etmez" denilen devirlerin çok gerilerde kaldığına, gâvur parasının yanında, paramızın değersizliğine bakıp korkuyorum! Yabancı ülkeler gibi , bizde de gittikçe artan aile parçalanmalarına, boşanmalara bakıp korkuyorum!
Nefsini müdafaa için İslam'ı öğrenenden,
Hak alıp, hak vermeyen mü'min'den,
Güneş olsa kimsenin üzerine doğmayacak zihniyetten,
İslamiyet'e "maddeten" hizmet etmediği halde, manen inkişaf etmeyi bekleyenlerden,
İnsanların ekmeğiyle oynayıp, ümmete zarar verenin, namazına orucuna güvenmesinden,
Çok korkuyorum!
Hekimoğlu İsmail
Elbette ki her Müslüman, İslamiyet'e gelen zararı önlemeye çalışacaktır. Bunun için kimisi komünizmden, kimisi masonluk veya siyonizmden, kimisi Hıristiyanlıktaan, kimisi mezhepsizlikten, tabiatçılıktan, beraber çalışamamaktan, paranın bazı insanları paralamasından, kimisi plajların, meyhanelerin, kumarhanelerin yaygınlaşmasından endişe edecektir.
Bunlara hak veriyoruz amma hatırlatıyoruz ki, her silahın en büyük düşmanı kendi cinsinden olandır. Uçağın en büyük düşmanı yine uçan bir silahtır. Bu bakımdan Müslüman, en büyük düşmanını kendi içinde aramak zorundadır.
Bir zamanlar Niğde'de elma ağacı yoktu. Elma olmayınca, böceklenmiş elma da yoktu. Ne zaman ki Niğde'ye elma ağacı diktiler, elmalar çok çok elma verdi; kurtlanan, böceklenen elmaların da sayısı arttı.
Çok acayip bir durum var; böceklenen meyve çabuk olgunlaşır. Böceklenen meyve dalında da duramaz! Mutlaka düşecektir.
Dindarların sayısının arttığı bu zamanda, o dindarların içinden çeşitli görüşler, ideolojiler canlanıyor. Kimisi felsefe, kimisi mezhep, kimisi yorum, kimisi tefsir olarak ortaya çıkıyor. İnsanlar, bir elinden kolundan yakalanır, bir de beyninden yakalanır.
İslamiyet'in en büyük dostu Müslümanlardır. Eğer İslamiyet'e büyük bir zarar gelirse, yine Müslümanlardan gelir. Çünkü Müslüman, yine kendi yanlışını anlayamadığı veya öğrenemediği dini bilgilerinden üretir.
Yani böcek, elmayı delmiştir!
Fakat aynı böcek, elmanın delik yerini kendi imkânlarıyla kapatmıştır. Elmanın dışı çok güzel; kestiğimizde bakıyoruz ki elmanın içi tamamen çürümüş.
Her dindar evvela İslam'a zarar vermemelidir, ondan sonra gücü yeterse faydalı olmalıdır.
İnsanın kendi vücudundaki düşmanı da, nefistir. Nefsin görünen yanları menfaat, şöhret, mevki, makam, hırs, şehvet, inat, tembellik, anlayışsızlık, gıybet, iftira ve bunlar gibi şeylerdir. Bu düşmanlardan birine yakalanan Müslüman, elma gibi çürümeye başlar. Böyle bir elma, taş atan çocuklardan şikâyet etmemelidir. Zira çürümüş elmaya taş atılmasa da, o zaten düşecektir. Peygamber efendimiz bir hadisinde buyurmuş ki: "Müslümanlar bir vücudun organları gibidir. Ayağa batan dikenden, baş müteessir olur." Demek ki Müslüman'ın en büyük düşmanı da en büyük dostu da yine kendisidir. Müslüman, en büyük düşmanla en büyük dostu bir ceset içinde gezdiren, esrarlı bir yaratıktır.
İslamiyet'in yüceliğini, her asra hitap edişini, onun gerçek ve ebedi hayat verişini yazıyorum, okuyorum; Müslümanları anlatmaktan korkuyorum!
Alacaklıyla alâkalı hadisleri kalkan gibi kullanıp borcunu ödemeyerek "ticaret" yaptığını zannedenlerin gafletinden korkuyorum!
"Gâvur parasıyla on para etmez" denilen devirlerin çok gerilerde kaldığına, gâvur parasının yanında, paramızın değersizliğine bakıp korkuyorum! Yabancı ülkeler gibi , bizde de gittikçe artan aile parçalanmalarına, boşanmalara bakıp korkuyorum!
Nefsini müdafaa için İslam'ı öğrenenden,
Hak alıp, hak vermeyen mü'min'den,
Güneş olsa kimsenin üzerine doğmayacak zihniyetten,
İslamiyet'e "maddeten" hizmet etmediği halde, manen inkişaf etmeyi bekleyenlerden,
İnsanların ekmeğiyle oynayıp, ümmete zarar verenin, namazına orucuna güvenmesinden,
Çok korkuyorum!
Hekimoğlu İsmail
