"Mahiyet ve Akıbet"

Biri de, vücuddur.
Vücud zâten senin mülkün değildir. Onun mâliki ancak Mâlik-ül Mülk'tür.
Ve senden daha ziyade senin vücuduna şefkatlidir.
Binaenaleyh Mâlik-i Hakikî'nin daire-i emrinden hariç o vücuda karıştığın zaman zarar vermiş olursun. (Ümidsizliği intaç eden hırs gibi.)








Biri de bela ve musibetlerdir.
Bunlar zâildir, devamları yoktur. Zevalleri düşünülürse, zıdları zihne gelir, lezzet verir.











Biri de, sen burada misafirsin ve buradan da diğer bir yere gideceksin.
Misafir olan kimse, beraberce getiremediği bir şeye kalbini bağlamaz. Bu menzilden ayrıldığın gibi, bu şehirden de çıkacaksın. Ve keza bu fâni dünyadan da çıkacaksın. Öyle ise, aziz olarak çıkmaya çalış. Vücudunu Mûcidine feda et. Mukabilinde büyük bir fiat alacaksın. Çünki feda etmediğin takdirde, ya bâd-i heva zâil olur, gider; veya Onun malı olduğundan yine Ona rücu eder.

Eğer vücuduna itimad edersen, ademe düşersin. Çünki ancak vücudun terkiyle vücud bulunabilir. Ve keza vücuduna kıymet vermek fikrinde isen, o vücuddan senin elinde ancak bir nokta kalabilir. Bütün vücudun cihat-ı erbaasıyla ademler içerisinde kalır. Amma, o noktayı da elinden atarsan vücudun tam manasıyla nurlar içinde kalır.








Biri de dünyanın lezzetleridir.
Bu ise, kısmete bağlıdır. Talebinde kalâka düşer. Ve sür'at-i zevali itibariyle aklı başında olan onları kalbine alıp kıymet vermez.




Dünyanın akibeti ne olursa olsun, lezaizi terketmek evlâdır.
Çünki akibetin ya saadettir, saadet ise şu fâni lezaizin terkiyle olur.
Veya şekavettir.


Ölüm ve idam intizarında bulunan bir adam, sehpanın tezyin ve süslendirilmesinden zevk ve lezzet alabilir mi? Dünyasının akibetini küfür saikasıyla adem-i mutlak olduğunu tevehhüm eden adam için de, terk-i lezaiz evlâdır.



Çünki o lezaizin zevaliyle vukua gelen hususî ve mukayyed ademlerden adem-i mutlakın elîm elemleri her dakikada hissediliyor.
Bu gibi lezzetler, o elemlere galebe edemez


Selam ve dua ile

selamun aleyküm ve rahmetullahi ve berakatuhu

Bu menzilden ayrıldığın gibi, bu şehirden de çıkacaksın.

ALLAH(cc) ün ışığa kün emriyle bir şey olsa gerektir. bir menzilden gelen kelam nurlandırdığı şehri terk edecek ve yerini onun daim güneşinin lezzetinin alacağı bir başka aleme çevirecekti. seni(sas) alemlere bir kandil yaptık. aydınlatıcı bir rehber olarak gönderdik.

işte bu aleme gelip menziller kuran ve aydınlattığı aleme neşe veren ruh muhammedi ruhtu(SAS) ve o ruh sahibi her varlık ışığın esasını ondan alacak ve misafir edildiği bu dünyadan ayrılmazdan evvel bu karyede ikram edici olan aziz ve hamid olana ALLAH teala ve tekaddes hazretlerine kul olacaktı.

güneşi ışık ayı nurdan beşik onu(SAS) kandil yapan zat (CC) her şeyden müstağni olarak akıbeti hayr edecEktir inşallah.

ALLAH(cc) bizlerden razı olsun.