Suskun duvarlar halime şahittir!

Nasıl söylesem i şimdi içim elvermiyor

Gönlüm hicranın ile hasretini demliyor

Can bizarlığında hisleri harman ediyor

Ruh sakinliğinde kalbi acıyla sızlatıyor



Senden gayrı halin baharı çok sarardı

Çiçekler kurudu rengârenk açmaz oldu

Umutlar, gözyaşlarıyla sicim gibi yağdı

Toprak, varlığın adresinde seni anlattı



Anladım ki seni bu kadar sevmemeliyim

Hasretinin acısıyla nefesi vermemeliyim

Canı müddetinden ziyade dilememeliyim

Kanı hükmüyle kalbin sahibine vermeliyim



Şimdi sensizim fersiz gözlerimi neyleyim

Şefkatinin gölgesinde serinliğe hasretim

Artık ben yaşayan ölüyüm cananı neyleyim

Sevginle, silinmeyenlerinle ben seninleyim



Gittin sessizliğinde çaresizce canı verdin

Bilemezdin, ziyadesiyle sen ömür dilerdin

Muhabbetliydin hamiyetinle ne himmettin

Şimdi ölümün adresi olarak mezara girdin



Sensiz hanem, gönül parem ne kadar yalnız

Yatağın mahzunluğunda gözyaşlarını anarız

Hasretinle varız, gecenin ıssızlığına yanarız

Seni yokluğuna, soluksuz duvarlara anlatırız





Mustafa CİLASUN

Güzel bir şiir kardesim eline sağlik