ALLAH (c.c.), Cebrail'e,
- "Ey Cibril! Hiç dert ve elem çektiğin, sıkıntı duyduğun bir an oldu mu?" diye sordu. Cebrail (a.s.):
- "Ey Cibril! Hiç dert ve elem çektiğin, sıkıntı duyduğun bir an oldu mu?" diye sordu. Cebrail (a.s.):
- "Dört yerde kanadım sızlar gibi oldu: Birincisi, İbrahim(a.s.) ateşe atılacağı zaman; ikincisi, İsmail (a.s.) kesileceği zaman; üçüncüsü, Yusuf (a.s.) kuyuya atıldığı zaman; dördüncüsü, Hz. Fahr-i Kainat'ın (s.a.v.) Uhud savaşında, mübarek dişleri şehid edildiği zaman.
Kainatın, yüzü suyu hürmetine yaratılan, Hz. Fahr-i Kainat (s.a.v.), mübarek yüzleri yaralanmıştı. Kan, sakallarına kadar geldi. Tam yere düşeceği zaman, ALLAH (c.c.), "Ey Cibril! Kulum Muhammed'ime Yetiş!" buyurdu.
İşte bu anda ben kanadım sızlıyor oldum halde geldim ve yetiştim. O kan mübarek sakallarından tam yere düşeceği zaman ta sidre-i müntehadan yetiştim de O kanı yere düşürmedim. Artık O kan, Hz. Fahr-i Kainat'ın (s.a.v.) aşıklarının gönlüne yerleştirilmiştir. Onun için aşk ve muhabbetle yanarlar. ALLAH, bizleri bu nur ile yaşatıp, bu nur ile öldürsün
Amin Amin
