Bir yol ki hikmetini kim bilir!

Açık yol
Gidilir hikmeti nasibi belirsiz
Konuşursun kendinle merak içinde

Esintinin
Refakatiyle mazinin derinliğinde
Meçhulün seyrinde efkârın eşliğinde

Sinenin
Her zerresinde ki esenliğe
Kulaç atarsın seni bekleyen enginliğe

Hani
Derinlerden gelenin hasretiyle
Sayfaları açarsın o hiç hissetmese de

Yavaşça
Gün kararırken kendi sessizliğine
Bekleyen çaresizliğe sakince yaklaşırsın

Her
Yutkunduğun an sabır seni sarsar
Çare adına her ne varsa hep sana bakar

Hissiz
Duyuşlar zevk için var olanlar
Bir ten uğruna varlığını çoktan unutanlar

Kurtuluşu
Enaniyetinde gören insanlar
Sevdalar adına aldanan manasız canlar

Sevmek
Ne büyük bir derinliktir hissedene
Mana hazzını tene tercih etmeyen bir dilbere

Aşk için
Canından vazgeçen nice gönüllere
Feda olsun Hak için nefeslenen edebi bilen yüreğe

Aşk nursa
Hatta bilakis can için bir onursa
Kalbi zilletten koruyan bir hazzı manaysa nasip ola

Cazibe edepte
Sabrı idrak eden çileli gönüllerde
Tefekkür zindeliğinde nefeslenen güzelliğin enginliğinde