Bir azap mı aşksız yaşamak!

Öyle bir azap ki
Yaşattığın tadına kanmadan
Gözlerden kan boşalmadan hali bırakmadan

Ayaklar yorulmadan
Kanın donmasına ramak kalmadan
Dili kurutup zihnime haşyeti çağrıştırmadan

Ruhum ahirin
Meyline sevk etmeden
Aşka müdrik olamadan sevdayı yaşamadan

Sevginin bir
Rahmet tecellisi olduğu
Yakinen hıfzedilmeden bir tutku arifesinde

Yalnız nefeslenirken
Çıktın aniden hiç görünmeden
Merak ile seyri hal ederken müthiş nimetmiş

Seni senden alıyor
Ve kendi devranında kuşatıyor
Mücerret olan hilkat acziyle çaresiz soluklanıyor

Bir çaresizlik
Hale diliyle sirayet ettiriyor
Meğerse damarlardan çekilen kan hükmüyle akıyor

Ciğerde toplanan
Suyun beyne ulaşması gibi
O an kalbin çaresizlik içinde teklemesinin nedameti

Bir teslimi şuurun
Tahkik eden insanı tarumarı gibi
Şevkin heyecanın merakın hazzın terk ettiği misali