Neyleyim ki artık bir zaman!

Sensiz ne devranlar gelip geçti
Sineler gayri mahzunluğu seçti
Kalp kendi ekseninden de çıktı
Nereye baksam renkleri değişti

Yaşamak, halinde ona ulaşmak
Hazzın inhisarında nefes almak
Muhabbet için, sevgiyi sunmak
Aşk dirliğinde nefsi sorgulamak

Ruhumla, sana yakınlığı yaşamak
Vicdanımla, aklar içinde solumak
İrademle aklın yolunda yorulmak
Sana kanmak, ötelerde haşr olmak

Nedamet için aldığım nefes hüsran
Tercihinde, türlü bahanelere sapan
İrade desturundan anlamayan insan
O nefsiyle baş başa kalan zavallı can

Diyarı gül koklanır, o mekânlar aşılır
Sevgi adına o niyazlar bir bir sıralanır
Zaman kim için saklıdır akit unutulur
Yaşamak için ne bahaneler bizi kuşatır

Samimi olmak, sadakat içinde solumak
Başarmak için aklı sevmek için hissiyatı
Gün ışığına çıkarmak için kalbi anlamak
Ruh zaviyesinden, hadiseler için koşmak

Bir yılgınlıktır alıp başını sessizce gidiyor
Ölmeyi önemsemiyor mefkûreyi bilmiyor
Artık arzda başıboşluk hüküm sürdürüyor
Kuvvetin banisi bilinmiyor acizlik türüyor