Ne kadar hazin bir durum!

Kim bilir ki yazarken
ne kadar acılar çekmiştir.

O güzelim can için
nede çok ümitlenmiştir.
Hayallerini peşinde sürüklenmiştir.

Hülyalar onun için
bir gerçektir, hakikati için
nefeslenmektir zannıyla çekilecektir.

Hadiseler bu manada onu celbederek
merak içinde şekillendirecektir.

Duygulara bırakırsa insan kendini,
hissiyatın çeperleri, idrakin esintileri

iradi olarak
bir anlam bulamaz ise mesnet olarak
zayıf durumda çaresiz bırakır insanı.

İnsan düşünen,
muhasebe eden ve bu manada
konumunu belirleyen aklın sahibidir.

Anne baba bunun için
icbar olan emanetin müdavimleridir.

Mürüvvetin, sahavetin, himmetin,
şefkatin mübelliği olan bekçileridir.

Sadece şefkat, yalnızca himmet,
akıldan yoksun hissiyat, manadan
habersiz fiiliyat öncelenirse, hayat
bir zevkin aracı görülürse başka ne beklene bilinir ki!

Hayatına son verecek kadar
onur sahibi bir kız çocuğunun hakkını

kimlerden alacağız,
bu manada sorgulayacağız,
ve olmayan adaleti dağıtacağız!

“Anne ne olursun sen beni bağışla,
yüzüne bakacak halim kalmadı, umut
bağladığım sevdiğim şimdi beni aldattı,
kayıplara karıştı. Sen Ne olur ağlama.”

s.a elinze sağlık slm ve dua ile

neslihantozans.a elinze sağlık slm ve dua ile

Ve aleyküm selam , çok teşekürler ediyorum... Niyaz ile selam eğliyorum...