Hak Yol Islâm

Allah'ın insana emrettiği din,
Resul-i Ekrem'in öğrettiği din,
Çağların şânını seyrettiği din,

Esaretten âzâd, köleliğe son;
İzm'lere, putlara, sahteliğe son.



İlk ve son âdemin derdine devâ,
Doğdu güneş gibi; küfür berhevâ,
Vurulur zincire; nefisle, hevâ,

Karanlığı yırtan gerçek ekmel din;
Şaşıran beşere en mükemmel din.



Mansur "Enel'l-Hakk"ta kendinden geçti;
Aşkın şarabından âşıklar içti;
İman seli küfrü doğradı, biçti,

"Ben" ateşi sönüp, Hak yolu seçer;
Mücrim kalpler dönüp, Hak yolu seçer.



Ölür bu kaynaktan alıp içmeyen;
Yazık, aziz yolu bilip geçmeyen;
Kefensiz, ölmeden solup göçmeyen;

Âhiri hüsrandır; bunu böyle bil,
Kur'an'sız bir hayat, yaşanmış değil.



Bunalımdan çıkış yolları bunda;
Hakk'ın, hakikatin dalları bunda;
Allah'ın en sâdık kulları bunda;

Sevdâlanır bu kapıya gelenler,
Çokluktan sıyrılır, "BİR"i bilenler.



İnsanın ruhunu kazıdı kirden,
Gerçek lütuf budur, en büyük "BİR"den,
Zerre-kürre cuşa gelir, Tekbir'den,

Unut acıları, lezzetleri tad;
Sebeb-i Mevcûdât beşere üstad.