Dirliğin için kanaat elzemdir!

Duygular, kendi sessizliğinde ivmeleşiyor
Henüz, kara duman ve acı ses duyulmadan
Göz çaresiz bakıyor kollar hasrete uzanıyor
Yaşlar kendi dirliğinde sevgili için boşalıyor

Hasretin izleri, halin devranında canlanıyor
Sıla türküsü yârin sevgisi, böyle zikrediliyor
Ayrılmak, muhabbetten uzaklaşmak yakıyor
Serdedilen sevgiler ancak bu vakitler artıyor

Kaybetmeden, yokluğunda hal ile yüzleşmek
Ölmeden onu yüreğinden silmeden yaşatmak
Gönlün, ikliminde coşan muhabbeti koklamak
Rızayı tanımak ruhun zaviyesinden dem almak

Her sabahın açılan safhasında gizlidir o sancılar
Geceden seherlere uzanan tüm niyaz ile umutlar
Halin dergâhında yaşanan hasret kokan o hazlar
Bir vakit için nasibin vuzuhu mücerrettir ne için

İnsan, gönlün toprağını tanırsa o zaman makbul
Sinelerde neşet etmeyen sevgiler ne kadar kabul
Samimiyet, sadakat kimler için çok cazip bir gül
Yüreğinde o şefkati taşımayan şekliyet için bir ün

Ne kadar verirsen, o kadarda seviyorsun demektir
Sevgi gönüller için çok elzem olan bariz hakikattir
Kalp insan içindir, netliğine onu bahşeden kefildir
Nefs senin tercihinde badire yaşayacağın gerçektir