Gerçek ya sevmeyi unuttuk ya da gerçekten öğretilmedi sevgi bize!!Gönlümüze aniden tutuşturulan bu sevgide ne??Nerden çıktı??Spot ışıklar altında sevmeyi de unuttuk..Dünyanın o bilinmez hali sardı her yanımızı..Öylece günümüzü gün etmek havasındayız. Öylece bilinçsizce...
Hangi yüreğe el atsak hep yaralı,hep terkediliş,hep luzümsuz..Bu hazan dolu günler diye başlar oldu tüm cümleler..O yüzden anlatamaz olduk,askıda kaldı güzel fikirler...Konuşmaz olduk sevgiden;çünkü birhaller oldu sevgi sözcüğüne;bayat oldu,okunmaz oldu..Belkıde sevgisiz kalemlerden zorla çıkmadı,sevgi..Aslında özentiden doğan sevgiler yine öylesine sıradan bir günde çekip gittiler...
Hangi resme baksam bu biz değiliz!!!Tv proğramları,bilgisayar odaları derken gençliğimizi gaz odalarında mı unuttuk???
Akşam olup herkes evine çekilince aslında evren bir iç çeker,insanların bu kadar sevgisiz,kendini kaybetmiş haline..Düşünür kendi kendine "bende ne sevdalar saklıdır" der. Ayıp oluyor Mevlana'ya, ayıp oluyor Yunus'a,en önemliside: Ayıp oluyor Rabbimize..Övünemeyecek evren bu lüzümsuz sevgilerle.Kimseye sır vermedi ama sanırım bayağıdır özlüyor Gerçek Sevgiyi...
Sahte dizilere gömüldü herşeyimiz.Onları sevdik,ayrılınca üzüldük.Kısacası unuttuk gerçek alemi.
Filistin'i,Irak'ıLübnan'ı..Ha bırakın onları(nasıl bırakacaksak!!!)biz kendi benliğimizi bile hatırlamaz olduk.Kulaklarımız tüm gerçeği duymamakta ısrarlı,yüreğimiz sahte sevdalara sürgün,umutlarımız desen sanırım o da yeni dizilerde..
Unuttuk herşeyi, müslüman olduğumuzuda!!!"Komşusu açken uyuyan bizden değildir".Bu güzel sözde kimin?Unuttuk!!!Bırakın açlığı ,benim din kardeşlerim vuruluyor''Evet, şu an yapabileceğim bir şey yok;dua'dan başka ama onu da hatırlıyor muyuz acaba??
Ölmedi gençlik daha ayakta biiznillah.Sadece "epilepsi" hastalığına yakalandı beynimiz;rengimiz soldu,yürümekten kesildik,konuşamaz olduk ve ailelerimiz de bu halimizden korkup(ee korksunlar artık) acile kaldırdılar gençliğimizi..
Hangi yüreğe el atsak hep yaralı,hep terkediliş,hep luzümsuz..Bu hazan dolu günler diye başlar oldu tüm cümleler..O yüzden anlatamaz olduk,askıda kaldı güzel fikirler...Konuşmaz olduk sevgiden;çünkü birhaller oldu sevgi sözcüğüne;bayat oldu,okunmaz oldu..Belkıde sevgisiz kalemlerden zorla çıkmadı,sevgi..Aslında özentiden doğan sevgiler yine öylesine sıradan bir günde çekip gittiler...
Hangi resme baksam bu biz değiliz!!!Tv proğramları,bilgisayar odaları derken gençliğimizi gaz odalarında mı unuttuk???
Akşam olup herkes evine çekilince aslında evren bir iç çeker,insanların bu kadar sevgisiz,kendini kaybetmiş haline..Düşünür kendi kendine "bende ne sevdalar saklıdır" der. Ayıp oluyor Mevlana'ya, ayıp oluyor Yunus'a,en önemliside: Ayıp oluyor Rabbimize..Övünemeyecek evren bu lüzümsuz sevgilerle.Kimseye sır vermedi ama sanırım bayağıdır özlüyor Gerçek Sevgiyi...
Sahte dizilere gömüldü herşeyimiz.Onları sevdik,ayrılınca üzüldük.Kısacası unuttuk gerçek alemi.
Filistin'i,Irak'ıLübnan'ı..Ha bırakın onları(nasıl bırakacaksak!!!)biz kendi benliğimizi bile hatırlamaz olduk.Kulaklarımız tüm gerçeği duymamakta ısrarlı,yüreğimiz sahte sevdalara sürgün,umutlarımız desen sanırım o da yeni dizilerde..
Unuttuk herşeyi, müslüman olduğumuzuda!!!"Komşusu açken uyuyan bizden değildir".Bu güzel sözde kimin?Unuttuk!!!Bırakın açlığı ,benim din kardeşlerim vuruluyor''Evet, şu an yapabileceğim bir şey yok;dua'dan başka ama onu da hatırlıyor muyuz acaba??
Ölmedi gençlik daha ayakta biiznillah.Sadece "epilepsi" hastalığına yakalandı beynimiz;rengimiz soldu,yürümekten kesildik,konuşamaz olduk ve ailelerimiz de bu halimizden korkup(ee korksunlar artık) acile kaldırdılar gençliğimizi..
Günübirlik sevdalara bıraktık herşeyimizi...
