DEFTERİ TOPTAN SİLDİRTMEK..
VERESİYE DEFTERİ
Yaşam sürecimizin daha hatırdan silmediği geçmiş yılları şöyle bir düşünüpte,zihnimizi yoklayacak olursak, bir çoğumuz BAKKAL Amca'ların işlettiği,hemen yakınımızda günlük zorunlu ihtiyaçlarımızı karşıladığımız,küçük olmalarına karşın,her türlü gıda ve evlerimizle ilgili sarf malzemelerini kolaylıkla bulabildiğimiz,BAKKAL-(İYE) olarak adlandırılan bu dükkanların var olduklarını, hiç değilse bir dönem hayatımız için nasıl önemli bir yer tuttuğunu farkedeceğiz.. Şimdilerde sayıları gittikçe azalıp,halen bulunuyor olsalar da günümüz ekonomik koşullarında,büyük sermaye sahiplerinin oluşturduğu Süper Marketlere karşı,yoğun rekabet nedeniyle son bir dirençle ayakta kalmaya çabaladıkları da,hepimizin malumudur..
Bilhassa aylıkçı olarak maişetini temin eden memur-işçi vatandaşlarımızın ikamet ettikleri semtlerde,alış-verişleri için buraları özellikle tercih etmelerinin,kendilerince çok mühim bir sebebi vardı..
Çünkü,bu dükkan sahiplerinin güveni oranında,müşterilerine açmış oldukları “VERESİYE DEFTERİNE”..maaş vakitlerine denk düşen ödeme taahhüdlerine binaen,bu güveni sarsmadıkları sürece
kayıtlarını yaptırabiliyorlardı..
Geçmişten-şu an ki zamana doğru, “veresiye” alış-verişin,bu dükkanlardan yavaş-yavaş kaldırılmasına ilişkin “veciz(!)” sözlerle süslü, çerçevelenmiş,yahut da bir kağıda yazılı olarak,müşterilerin gözünün görebileceği bir yere iliştirilmiş..
“İlk başlarda..bir yanında,içerisinde farelerin yuvalandığı,tam-takır bir kasanın başında,üstü-başı perişan olmuş,üzüntülü ve düşünceli satıcı profilinin olduğu”VERESİYE verenin Hali”..hemen yan bitişiğinde ise..koltuğuna keyifle kurulmuş,kasasından dışarı para destelerinin taştığı mutlu ve huzurlu satıcı tiplemesinin resmedildiği..
“PEŞİN satanın Hali”ni hicveden o meşhur “tablo”yu
görmemiş olanımız yoktur sanırım..
Bilhassa aylıkçı olarak maişetini temin eden memur-işçi vatandaşlarımızın ikamet ettikleri semtlerde,alış-verişleri için buraları özellikle tercih etmelerinin,kendilerince çok mühim bir sebebi vardı..
Çünkü,bu dükkan sahiplerinin güveni oranında,müşterilerine açmış oldukları “VERESİYE DEFTERİNE”..maaş vakitlerine denk düşen ödeme taahhüdlerine binaen,bu güveni sarsmadıkları sürece
kayıtlarını yaptırabiliyorlardı..
Geçmişten-şu an ki zamana doğru, “veresiye” alış-verişin,bu dükkanlardan yavaş-yavaş kaldırılmasına ilişkin “veciz(!)” sözlerle süslü, çerçevelenmiş,yahut da bir kağıda yazılı olarak,müşterilerin gözünün görebileceği bir yere iliştirilmiş..
“İlk başlarda..bir yanında,içerisinde farelerin yuvalandığı,tam-takır bir kasanın başında,üstü-başı perişan olmuş,üzüntülü ve düşünceli satıcı profilinin olduğu”VERESİYE verenin Hali”..hemen yan bitişiğinde ise..koltuğuna keyifle kurulmuş,kasasından dışarı para destelerinin taştığı mutlu ve huzurlu satıcı tiplemesinin resmedildiği..
“PEŞİN satanın Hali”ni hicveden o meşhur “tablo”yu
görmemiş olanımız yoktur sanırım..
Sonra “kısa ve özlü(!)” sözlerin yazılı olduğu,kocaman siyah veya renkli harfleriyle gözlerimizin içine doğrultulmuş,beyaz kağıda yazılarak,asetat içinde itina ile koruma altına alınmış,çoğunlukla da..
gibi,daha baştan bu niyette olanların önüne set çekmeyi gaye
edinerek asılmış yazıları merak saikiyle de olsa okumuşuzdur..
Bu kısım;BAKKAL..ve asıl olarak da VERESİYE DEFTERİNİ hatırlarınıza getirebilmek için bir girizgahtı..nasıl bir süreçten geldiğimizin de bir göstergesi olacaktır,geçmişten bugüne doğru uzanan kısa yolculuk..
Veresiye usulü bilindiği gibi eskilere dayanmakta..Genellikle her mahallenin bakkalından da,o muhitin insanları bu VERESİYE defterine kaydolarak,ihtiyaçlarını gidermekte,borcunu da,maddi imkanları ölçüsünde zamana yayarak,esnafın durumunu göz önüne alarak, elden geldiğince,kendisine sağlanan krediyi tüketip,güveni sarsmayacak şekilde,karşılıklı rızaya dayalı olarak işleyen bir düzenle alış-verişlerini yapmakta idiler..
edinerek asılmış yazıları merak saikiyle de olsa okumuşuzdur..
Bu kısım;BAKKAL..ve asıl olarak da VERESİYE DEFTERİNİ hatırlarınıza getirebilmek için bir girizgahtı..nasıl bir süreçten geldiğimizin de bir göstergesi olacaktır,geçmişten bugüne doğru uzanan kısa yolculuk..
Veresiye usulü bilindiği gibi eskilere dayanmakta..Genellikle her mahallenin bakkalından da,o muhitin insanları bu VERESİYE defterine kaydolarak,ihtiyaçlarını gidermekte,borcunu da,maddi imkanları ölçüsünde zamana yayarak,esnafın durumunu göz önüne alarak, elden geldiğince,kendisine sağlanan krediyi tüketip,güveni sarsmayacak şekilde,karşılıklı rızaya dayalı olarak işleyen bir düzenle alış-verişlerini yapmakta idiler..
