İnsan tuğyan içinde aşkı arayan!

En mübariz olan hasletler kurutuluyor
Tefekkür adım adım insanı terk ediyor
Hisler tarumar oluyor vicdan kararıyor
Zaman insan için sanki yerinde sayıyor

Aynalar boy boy duvarlarda boy ölçüyor
İnsan, suretine bakıyor halinden geçiyor
Vehimler içinde bir adalet taksim ediyor
Zanlar ne hazindir ki finali galip bitiriyor

Mutlak hükümler azimetle itibar bulurlar
Ruhsatı ihsandan uzaklaşanlar kullanırlar
Vakti kuşanmak, seherlerden önce başlar
İnsan, rızayı bari için yaşar hizmete koşar

Sineler fetihlerden azat edilince ne yapar
Hurafeler içinde, sen düşün bahar mı açar
Ekranlar sabi zihinleri tuğyan içinde oyalar
Kan akar, husumet azar, insanda ona bakar

Maksat içinde maksat vardı kitabı celil kaldı
İdrakler için, asırlarca ümmetçe anlaşılmadı
Şuralar kalktı o tavaf anlaşılmaktan uzaklaştı
İnsanlar akidelerinden soyutlanarak kandırıldı

Her adımda bir cami söyle cemaat şuuru hani
Hatim indirmek kolay, o an yazan hüküm fani
Zevklerin içinde yapılıyor, heveslerin içtiması
Efrat melülleşiyor azimete hiç rağbet olmayalı