Bir Hasta doktora gider.Muâyeneden sonra, recetesini alir.Ilaclarini kullanir,fakat hic bir fayda göremz.Bu sefer baska bir doktora gider.Muâyeneden sonra,recetesinde yazili olan ilâcini alir, kullanir.Ve iyilesir.Hasta, bi zaman sonra ilk doktoruna gider:
-"Senden sifâ bulamadim"der.Ilk doktor:
-"Ikinci receteyi göreyim."der.Bakar ayni ilâclar yazilidir.Birinci doktor,kalkip ikinci doktora gider:
-"Ben ilâc verdim,tesir etmedi,sifâ bulmadi.Senin verdiginde sifâ buldu.Sebeb-i hikmet nedir?"der.Ikinci doktor:
-"Receteni göreyim"der.Receteye bakar ki, basinda
"Besmele yani,Allah'in adiyle baslarim"yoktur.ikinci doktor birinci doktora:
-"Dostum"der,"Senin ilâcin, ayni ama, sifâyi veren zatin (ALLAH'in)
adini (Besmeleyi) unutmussun."
Asil sifâyi verenin mübârek adini unutmamak gereklidir.Iste o zaman sifa gerceklesir.Derdi veren O'dur, dermani verecek olan da O'dur.Dedelerimiz:
"Derdi veren Allah, dermani da verir"demislerdir.
