Nasıl unuturum o’nu Allah(c.c.) beni yoktan var eden’i nasıl görmem bana göz veren’i , nasıl duymam bana kulak veren’i ve nasıl şükürsüz kalır insan bunlar karşında..
Uyanıyorum apansız gaflet içinde hidayet güneşiyle, sarılıyorum tevekkül ipine sımsıkı bir daha inşallah bırakmamak üzere. allah c.c. daha çok tanımak için koyuluyorum yollara, arıyorum o’nu için için, arıyorum o yaradan’ı ağlaya ağlaya. kul olmaya çalışıyorum, boynum bükük, yüzüm sararmış, ellerim titrek, rabbimin merhametine sığınıyorum özlemle.
Geçmişi bir çırpıda silip yeni hayat kurmak istiyorum tertemiz, hiçbir kirli elin dokunmadığı sadece allah’ın rızasının olduğu amelleri yazdırmak istiyorum her şeyin saklandığı amel defterine. ağlaya ağlaya bulduğum dergahtan bir daha dışarı çıkmamak için dualara sarılıyorum yana yana.
Dünyanın menfaat yüzüne kandığımız için ve kandırıldığımız için utanıyor,tertemiz hayatı çıkarları uğruna kirletenlere buğzediyorum.
Gençliğin en güzel zamanlarını en güzel şekilde geçirmek gerekirken, çevremizin etkisi, batı beğenisi derken allak bullak olan bir ruhu terbiye etmek için yollara koyuluyorum. karma karışık bir ruh oluşturmuşuz bilinçsizce. içinde her şey var. ne tam müslüman olabilmişiz ne de başka bir şey.
Zaman su gibi akıp gitmiş demekle yetinmişiz hep. ama o suyu bir türlü tasarruf etmeyi akıl edememişiz. heba etmişiz, bize bedava verilen hayatı. taki ‘yeniden uyanış’ zamanı gelene kadar.
İçimdeki ruhu allah’ın o güzel isimleriyle şekillendirmeye çalışıyorum, dualarla süslüyorum her bir köşesini, en sevdiğinin ismiyle donatıyorum salavatlar getirerek. ve kendimi bulmaya başlıyorum hayat sofrasında. kötülere yem olmamak için allah’ın bize gösterdiği çizgilerden gitmeye çalışıyorum ve tüm gençlere bağırarak seslenmek istiyorum onların kalplerine ulaşana kadar; durmayın demek istiyorum, aldanmayın şahşahatalara, yok erkek arkadaş, yok kız arkadaş, yok disko yok bar, yok içki, yok kumar, yok cafe yok gece yürüyüşleri…….hepsi boş. kimileri kendince ateist, kimileri solcu, kimileri materyalist, kimileri sağcı, kimileri kapitalist…. nerden geldiğini bilmeyen insan nereye gideceğini bilmiyor kendine giydirmiş bir lakap almış başını gidiyor. karnı aç, ruhu aç olduğu gibi..... allah’ı aramaktan başka her işe girişmiş bir ruh, sonu nedir? hüsran.
İslamiyeti seccade başına oturup, yatıp kalkıp namaz kılmak diye anlatmışlar, dış yüzler bunu desteklemişler, cahiller peşlerinden koşa koşa gitmişler, insanlar benliklerinden çıkıp şimdi kendilerini aramaya başlamışlar.
hepimiz için her gün yeni bir gün . yeni doğan bir gün yeni bir umut, yeni bir başarı, yeni bir güç, yeni bir hayat.
Hayat sofrasında nimetlerin şükrünü eda ederek yaşamak ve hep paylaşmak dileğiyle…
..Alıntı..
