Seni Arıyor Çocuklar
Onların narin elleri, yumuşacak saçları, sıcak yüzleri, en çok seni arıyor şimdi, seni bekliyor. Kendilerini azarlayan, kendilerine bağıran büyüklerden ürktüler; senin merhametinin peşine düştü gönülleri. Sığınmak istiyorlar kanatlarının altına.
Saçları okşanmak içindir o melek yüzlülerin. Yüzleri öpülmek.
Bıkıp usandılar adaletsizliklerden. Seni arıyorlar hasretle. Zengin ve yoksul, küçük ve büyük, bakımlı ve bakımsız, uzak ve yakın, görgülü ve görgüsüz evlerin içlerinde, bağların, bahçelerin ve dağların gönüllerinde sana akıyor düşleri.
Güzel sözlerini, anlamlı bakışlarını, beş çeşme gibi akan ellerini, sabahı karşılayan dualarını, insanı küçümsemeyen, tahkir etmeyen ruhunu arıyor çocuklar. İnsana güven veren bakışlarını.
Bıkıp usandı çocuklar, evin içindeki anlamsız kavgalardan, hır-gürden, kaprislerden, huzursuzluklardan, konuşmaları hayatını doğrulamayan nakışsızlıklardan, insanı anlayamayan insanlardan.
Özledi senin onurlu duruşunu...
Senin gönül okşayan, yol gösteren hallerini...
Senin ay’ı ikiye bölen elinin sıcaklığını...
Senin zalimi durduran, talanı susturan tavrını...
Çocuklara zaman ayıran yaşayış planını...
Duru gecelerinin âhengini, solgun sesleri onaran içli sesini, kalplere umut yerleştiren çiçeklerini... İşte şu yeni bin yılın bir şeyler arayan, mutlu...
