Annemi istiyorum Allahım !
Duvarları tırmalıyorum. Parmaklarım kan içinde. Bilmiyorum, bilmemezlikler içinde bocalıyorum. Acaba ateş bana da acır mı , gül bahçesi olur mu ki, kuyular bana da mısırın sultanlıgını getirir mi anne...
Daha dün evvelsi günü özlüyordum, bugünse dünü özlüyorum anne, yarınlara hiç ama hiç özenmiyorum ve çabalamıyorum yaşamak için yarınları. Bomba elimde, pimi çekmek içinse hiç bu kadar istekli değildi ellerim. Kurbanın olayım günümü ver bir öpücükle anne. Sen bir tebessüm et, ben bir saat daha yaşayayım. Bir tutam saçından, saçlarından ver anne...
Bana değil anne, sensizliğe acıyorum. Sensiz kalmış herkesi seni sevdiğim kadar anlayabiliyorum da. Artık kimse üzerimi örtmüyor gece sana hasret uykularımda. Hiç kimse ben öksürdüğüm zaman "can" demiyor. Bana kızışların bile tatlıydı. Çünkü bana kızarken hep gözlerinden açık verirdin anne , ve ben, ve ben anlardım aslında bana kızamadığını, kızarken bile gözlerinden verdiğin o tebessümle ben anlardım aslında bana kıyamadığını...
Soluğum kesiliyor anne. Boşlukta ellerim. Kayıp bir geceyi daha haber ediyor bütün ajanslar radyoda. Sabahlar ise çoktan acı gülüşlerin kurbanı olmuş. Cennet seni benden aldığı için mutlu, bense senden sonra cehennem olan dünyada mutsuzum anne...
Şimdi Allahtan bir dileğim var. Ölmeden önce son bir defa seni görmek için , son nefesten önce son bir dilek anne. Ne olur
ım ! Annem sûretinde gönder azraili bana. Ölüm hiç bu kadar tatlı olmaz o zaman bana. Canımı acıtmaz hiç yokluk. Hem sana hem anneme vuslat kapar gözlerimi , gülerek, tebessümlerle ölürüm o zaman...
Ne olurım !
Son dilek, son dua, son tecellim sana...
Mülteciyim , iltica ediyorum, kabul etım !
sadece annemi, annemi istiyorum...
Daha dün evvelsi günü özlüyordum, bugünse dünü özlüyorum anne, yarınlara hiç ama hiç özenmiyorum ve çabalamıyorum yaşamak için yarınları. Bomba elimde, pimi çekmek içinse hiç bu kadar istekli değildi ellerim. Kurbanın olayım günümü ver bir öpücükle anne. Sen bir tebessüm et, ben bir saat daha yaşayayım. Bir tutam saçından, saçlarından ver anne...
Bana değil anne, sensizliğe acıyorum. Sensiz kalmış herkesi seni sevdiğim kadar anlayabiliyorum da. Artık kimse üzerimi örtmüyor gece sana hasret uykularımda. Hiç kimse ben öksürdüğüm zaman "can" demiyor. Bana kızışların bile tatlıydı. Çünkü bana kızarken hep gözlerinden açık verirdin anne , ve ben, ve ben anlardım aslında bana kızamadığını, kızarken bile gözlerinden verdiğin o tebessümle ben anlardım aslında bana kıyamadığını...
Soluğum kesiliyor anne. Boşlukta ellerim. Kayıp bir geceyi daha haber ediyor bütün ajanslar radyoda. Sabahlar ise çoktan acı gülüşlerin kurbanı olmuş. Cennet seni benden aldığı için mutlu, bense senden sonra cehennem olan dünyada mutsuzum anne...
Şimdi Allahtan bir dileğim var. Ölmeden önce son bir defa seni görmek için , son nefesten önce son bir dilek anne. Ne olur
ım ! Annem sûretinde gönder azraili bana. Ölüm hiç bu kadar tatlı olmaz o zaman bana. Canımı acıtmaz hiç yokluk. Hem sana hem anneme vuslat kapar gözlerimi , gülerek, tebessümlerle ölürüm o zaman... Ne olur
ım ! Son dilek, son dua, son tecellim sana...
Mülteciyim , iltica ediyorum, kabul et
ım ! sadece annemi, annemi istiyorum...
Uzaklık deyip dert ettiğin nedir ki sevgili Biz
YARADAN'ı görmeden sevmedik mi
Mevlana'dan
YARADAN'ı görmeden sevmedik mi
Mevlana'dan
Beni Kimsenin Bilmesi Önemli Degil Rabb'im Bilsin , Yeter. Kim Ne Derse Desin
Bana
Rabb'im Kulum Desin Yeter...
