Senden ayrı saatler gün,günler yıl,yıllar mevsim mevsimler asır gibi...senden ayrı kalplerimizde dinmeyen bir sızı... hasretinden örülü bir özlem kanaviçesi hayat;dokusu göz yaşları,ilmegi ızdırap,düğümü çile olan....
senden ayrı gözlerimiz bugulu,yüreklerimiz uğultulu tepeler gibi feryatlı figanlı.dudaklarımızda seranatlar,sinelerimizde dualar,ellerimizde bilekçeler,kalemlerimizde sana özlemle yazılmış dilekçeler....
senden ayrı baharlar kış kışlar ise zemheri oldu.yıldızları söndü mehtabın.asuman karardı karardıkça karardı,zalam zalam geceye döndü...senden ayrı içimizde binbir burkuntu."gel"çagrılarıyla örülü bir melodi özümüzde.SÖZÜMÜZDE BİR ORMAN YANGINI;her alevi hasret ,her kıvılcım özlem yüklü...
senden ayrı acılarımız katmerlendi.dizlerimiz dahada dermansız kaldı.kalbimiz taşımıyor yükü,ruhumuz kanadı kırık yaralı bir kuş gibi kuytularda gizlenmeye durmuş..kalbi küt küt.her taraf avcı, hemde acımasız hoyratlar...
gözlerimiz dolu sinelerimizde dolu...yolu görüyoruz ama öncümüz yok;yol gösterenimiz uzakta,kalbimizi, ona baglayıp hislerimizle yakalamaya çalışıyoruz düşüncelerini rüyalarımızda anlamaya çalışıyoruz..
bazen kaşları çatık bir süliet geliyor hayallerimize bazen kederli bir çehre rüyalarımıza...
ama gülümsedigide oluyor.bize selam gönderdigide...gece yakarışlarında gündüz açlık ve suzuzluk anlarında çakıyor bir gamze gibi ufkumuza.....
