AZGINLIKLARIYLA mü’minlere çok sıkıntı çektiren Devsoğullarının yaptıkları artık dayanılmaz bir hâl almıştı. Ashabdan bazıları Peygamber Aleyhisselam’a gelerek:
“Ey Allah’ın Resulü” dediler. “Bunlara karşı bizim gücümüz yok, verdikleri zararlarla baş edemiyoruz. Bari beddua etsen de yola gelseler, biz de kurtulsak..”
Bu söylenenler üzerine, Peygamber Aleyhisselam, kıbleye yöneldi, ellerini açtı.
Herkes sessizce Resulullah’ın Devslilere nasıl beddua edeceğini duymak için beklemeye başlamıştı. Devsoğullarının mahvolması çok yakındı artık. Kimbilir belki de, yerin dibine batacaklardı...
Ancak Âlemlere Rahmet Peygamber’in dudaklarından dökülen sözler, herkesi bir anda şaşırtıverdi:
“Allah’ım Devsoğullarına hidayet ver. Doğruyu görmelerini sağla!”
Ve o Rahmet Peygamberi, bu duayı tam üç kez tekrarladı.
“Ey Allah’ın Resulü” dediler. “Bunlara karşı bizim gücümüz yok, verdikleri zararlarla baş edemiyoruz. Bari beddua etsen de yola gelseler, biz de kurtulsak..”
Bu söylenenler üzerine, Peygamber Aleyhisselam, kıbleye yöneldi, ellerini açtı.
Herkes sessizce Resulullah’ın Devslilere nasıl beddua edeceğini duymak için beklemeye başlamıştı. Devsoğullarının mahvolması çok yakındı artık. Kimbilir belki de, yerin dibine batacaklardı...
Ancak Âlemlere Rahmet Peygamber’in dudaklarından dökülen sözler, herkesi bir anda şaşırtıverdi:
“Allah’ım Devsoğullarına hidayet ver. Doğruyu görmelerini sağla!”
Ve o Rahmet Peygamberi, bu duayı tam üç kez tekrarladı.
