Sadece dünya için didinip duran insanın hali, rüzgarlı havada yuvasına saman çöpü götürmekte olan karıncaya benzer. Saman çöpüyle birlikte, rüzgarın estiği yöne doğru sürüklenen karınca, yuvasına yorgun ve bitkin halde ulaşır. Ancak saman çöpünün yuvaya sığmadığını gördüğünde, büyük bir şaşkınlıkla bütün uğraşlarının boş olduğunu anlar.
Anahtar: karınca - insan, rüzgar - ömür, saman çöpü - dünya malı, yuva - kabir.
Sefer Jan
