İnsanda o kadar büyük bir aşk, hırs, arzu ve üzüntü vardır ki yüzbinlerce alem kendisinin malı olsa, bununla huzur bulmaz, rahata kavuşmaz. Uğraştığı her işte ve sanatta, tuttuğu her yerde ve öğrendiği yıldız bilgisi, doktorluk ve daha başka şeylerde sükunet bulmaz; çünkü istediği şeyleri bir türlü elde edememiştir.
Sevgiliye “dilâram”, yani “gönlü dinlendiren” derler. Gönül onunla dinlenir, huzura kavuşur demektir. O halde o başka biri ile nasıl sükunet ve karar bulur?
Bu zevklerin ve arzuların hepsi bir merdivene benzer. Merdiven basamakları oturup kalmağa elverişli değildir; üzerine basıp geçmek için yapılmıştır. Uzun yolu kısaltmak ve ömrünü bu merdiven basamaklarında ziyan etmemek için, çabuk uyanan ve durumdan haberi olan kimseye ne mutlu!
Mevlâna / Fihi Mâfih