Ey cocuk!
elinde tuttugun tastan daha sert yurekler var karsinda
oyle diksin ki Ibrahim kokuyor durusun
isyanin gozlerinden okunuyor
Kudus askin kalbinden
sen de abini goremedin mi?
sen de babani hic taniyamadin mi?
uyurken de elinde
bir gece ansizin kapinizi calar diye zalimler
taslarla mi uyudun ey cocuk!
kufre attigin tas buradan gul gibi duruyor senin ellerinde
kirletemedikleri o minicik ellerinde
ey cocuk
tek mi kaldin yalniz mi kaldin
bunca emanet sadece sana mi birakildi?
sen de Ahmet Yasin gibi dargin misin?
oyun yollarinizda
baska bir cocugun olumune mi sahit oluyor
o alnindan ve gozlerinden opulesi safligin
ey cocuk dunyanin baska cocuklarina imrenmez misiniz?
o ugruna olmeyi goze aldigin kutsal
aslinda hepimizin
o kucucuk omuzlarindaki bunca yukle ezilmez misin?
kac intifada gordu senden onceki cocuklar
kacinin mezar tasinda adi var?
o bakislarindaki kahramanlik Ismail'i
goz yaslarin Kerbela'yi hatirlatir
ama bilesin
elinden attigin her TASta FILISTIN zaferi yazilidir...!
Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem Veda hutbesinde şöyle buyuruyor:
"Size iki şey bırakıyorum. Onlara sarıldığınız müddetçe asla sapıtmazsınız. Bunlar da Allah’ın kitabı (Kur’an) ve benim sünnetimdir." (Buhari-Müslim
"Size iki şey bırakıyorum. Onlara sarıldığınız müddetçe asla sapıtmazsınız. Bunlar da Allah’ın kitabı (Kur’an) ve benim sünnetimdir." (Buhari-Müslim
