Bu günün insanının en bilmediği şey kendisidir… Ne işe yaradığı ve neden yaratıldığıdır. İslam olmayı şahadet kelimesiyle sınırlandırılıp geri kalanların kafir yapıldığı, bir şahadet getirmenin son nefeste de olsa insanı kurtaracağı aldatmacası bizi kötü sona sürüklemektedir. Hani ayet der ya” ALLAH onlara ne yaptıklarını bildirecektir”…
Bence biz tepe aşağı asfaltta freni patlamış yoldan çıkmış bir kamyon gibiyiz. Ne kendimizi ne de ALLAH’ı tanımıyoruz. Tanımak için de hiçbir gayrette bulunmuyoruz. Melekleri Adem’e secde ettiren İLİM yerine yalan ve sonu olacak dünya hayatına dört elle sarılıyoruz. İş aile ve paranın her şeyin başı ve sonu olduğunu sanıyoruz. Ve tüm benliğimizle bunlar için çalışıyoruz. Bunlar için mantık için iyi insanları kırıp harcıyoruz. Yapılan iyileklere bile nankör davranabiliyoruz. Körü körüne atalarımızın yolundan yürüyoruz. Kuran okumuyor, sünnetlere hiç aldırmıyoruz. İman ettik ALLAH a diyoruz. Ama ALLAH ı tam manasıyla tanımıyor tanımak içinde hiçbir gayrette bulunmuyoruz. O na buna şuna onlarca adım atıp koşarken ALLAH için ALLAH a tek bir adım bile atmıyoruz. Her şeyin inceden inceye sorgulanacağı mahşerde hep kul HAK’kından korkuyoruz. Ya ALLAH’ın HAKkı… Ondan yana kendimizi hiç sıkmıyoruz. “Ben insanları ve cinleri bana ibadet etsinler diye yarattım” ayetini bilmezcesine ya da bilmemezlikten gelircesine ibadetimizden eksik kalıyoruz. İnsan bilmediğinden sorumlu tutulmazmış ya belki de işimize gelen bu… ALLAH’a şükürden ve tefekkürden beriyiz. Ve sonra biz ALLAH ve kitaplarına iman ettik diyoruz. Bri dostuma sormuştum zamanında… “KUR’AN okuyormusun” verdiği cevap şuydu. “Okumaktan korkuyorum”… Korkularımıza sebep bildiğimiz yanlışlarımızla yüzleşmek mi acaba? Tanımaktan bile aciz durduğumuz ALLAH ın, okumaktan korkup beri durduğumuz kitabın neyine iman ediyoruz?... Cehennem tamamiyle dolacak ayetinin başka türlü bir açıklaması olabilir mi? Kıyamet ne zaman kopcak diye hep sorarlar. Ben söyleyeyim ne zaman kopacağını. Cehennemi dolduracak insan sayısı tamamlanınca… Sizce bu ayet mi yalan? Yoksa insanların ALLAH tan aldığı bir söz mü var? Cehennemi girmeyeceklerine dair? Nedir bu boşvermişlik? ALLAH dan bir belamı bekliyoruz? Gerçi artık afetleri de o kadar ayete rağmen doğal sayıyoruz ya!!!Bir belada gelse ALLAH’dan olduğunu kabul etmiyoruz. Herkes oturup dünyaya ne için geldiği bir tefekkür etsin… Neyim? Ne için geldim? Nereye gidiyorum? Dün ALLAH için ne yaptım? Bu gün ALLAH için ne yapıyorum… Yarına nefes alamazsam bu dünyadan nasıl göçeceğim. ALLAH ın ayeti okunduğunda yürekler titrer. Bu dünyada elimiz yansa acısına katlanamıyorken öte dünyanın ateşi ve ebedi olan hayat neden bize bu kadar basit geliyor. ? İnsanların HAKkından hangisini ödedik bugün? Hangi işimizde ALLAH’ı gözeterek “ALLAH doğru iş yapanları sever” diyerek doğruyu yaptık? Hatalarımızı düzelttik mi? Doğru olanı bulup yaptık mı? Herkes kendini sorgulamalı? Ne için geldiğini bilmeli gözlerini açmalı gerçeği görmeli… Ve her işinin başında ALLAH rızasını gözetmeli… UNUTMAYIN Kİ ALLAH DOĞRU İŞ YAPANLARI SEVER….
ALLAH ın RAHMET ve BEREKETi uzerinize olsun…
İbrahim, İsmail, Yakup, ve Muhmeddin’in RABbine emanet olunuz…
Kadir ARAS
Bence biz tepe aşağı asfaltta freni patlamış yoldan çıkmış bir kamyon gibiyiz. Ne kendimizi ne de ALLAH’ı tanımıyoruz. Tanımak için de hiçbir gayrette bulunmuyoruz. Melekleri Adem’e secde ettiren İLİM yerine yalan ve sonu olacak dünya hayatına dört elle sarılıyoruz. İş aile ve paranın her şeyin başı ve sonu olduğunu sanıyoruz. Ve tüm benliğimizle bunlar için çalışıyoruz. Bunlar için mantık için iyi insanları kırıp harcıyoruz. Yapılan iyileklere bile nankör davranabiliyoruz. Körü körüne atalarımızın yolundan yürüyoruz. Kuran okumuyor, sünnetlere hiç aldırmıyoruz. İman ettik ALLAH a diyoruz. Ama ALLAH ı tam manasıyla tanımıyor tanımak içinde hiçbir gayrette bulunmuyoruz. O na buna şuna onlarca adım atıp koşarken ALLAH için ALLAH a tek bir adım bile atmıyoruz. Her şeyin inceden inceye sorgulanacağı mahşerde hep kul HAK’kından korkuyoruz. Ya ALLAH’ın HAKkı… Ondan yana kendimizi hiç sıkmıyoruz. “Ben insanları ve cinleri bana ibadet etsinler diye yarattım” ayetini bilmezcesine ya da bilmemezlikten gelircesine ibadetimizden eksik kalıyoruz. İnsan bilmediğinden sorumlu tutulmazmış ya belki de işimize gelen bu… ALLAH’a şükürden ve tefekkürden beriyiz. Ve sonra biz ALLAH ve kitaplarına iman ettik diyoruz. Bri dostuma sormuştum zamanında… “KUR’AN okuyormusun” verdiği cevap şuydu. “Okumaktan korkuyorum”… Korkularımıza sebep bildiğimiz yanlışlarımızla yüzleşmek mi acaba? Tanımaktan bile aciz durduğumuz ALLAH ın, okumaktan korkup beri durduğumuz kitabın neyine iman ediyoruz?... Cehennem tamamiyle dolacak ayetinin başka türlü bir açıklaması olabilir mi? Kıyamet ne zaman kopcak diye hep sorarlar. Ben söyleyeyim ne zaman kopacağını. Cehennemi dolduracak insan sayısı tamamlanınca… Sizce bu ayet mi yalan? Yoksa insanların ALLAH tan aldığı bir söz mü var? Cehennemi girmeyeceklerine dair? Nedir bu boşvermişlik? ALLAH dan bir belamı bekliyoruz? Gerçi artık afetleri de o kadar ayete rağmen doğal sayıyoruz ya!!!Bir belada gelse ALLAH’dan olduğunu kabul etmiyoruz. Herkes oturup dünyaya ne için geldiği bir tefekkür etsin… Neyim? Ne için geldim? Nereye gidiyorum? Dün ALLAH için ne yaptım? Bu gün ALLAH için ne yapıyorum… Yarına nefes alamazsam bu dünyadan nasıl göçeceğim. ALLAH ın ayeti okunduğunda yürekler titrer. Bu dünyada elimiz yansa acısına katlanamıyorken öte dünyanın ateşi ve ebedi olan hayat neden bize bu kadar basit geliyor. ? İnsanların HAKkından hangisini ödedik bugün? Hangi işimizde ALLAH’ı gözeterek “ALLAH doğru iş yapanları sever” diyerek doğruyu yaptık? Hatalarımızı düzelttik mi? Doğru olanı bulup yaptık mı? Herkes kendini sorgulamalı? Ne için geldiğini bilmeli gözlerini açmalı gerçeği görmeli… Ve her işinin başında ALLAH rızasını gözetmeli… UNUTMAYIN Kİ ALLAH DOĞRU İŞ YAPANLARI SEVER….
ALLAH ın RAHMET ve BEREKETi uzerinize olsun…
İbrahim, İsmail, Yakup, ve Muhmeddin’in RABbine emanet olunuz…
Kadir ARAS
“Yeryüzünde en güzel sistem İslam’dır. Sakın ha bu sistemi mal korkusundan, can korkusundan çakallara parçalatmayın. Haksızlık önünde eğilmeyiniz. Sonra hakkınızla beraber, müslümanlık şerefiniz de gider”[Şehid Muammer Aslantaş]
