ASHAB-I KEHF
Ashab-ı Kehf, Yahudilerin "genç yiğitler" dedikleri kişilerdir. Bunlara; "Mağara arkadaşları", "yedi uyurlar" adı da verilmiştir. Kehf sûresinin onuncu âyetinden yirmi yedinci âyetin sonuna kadar Ashâb-ı Kehf'den bahsedilmektedir.
ibn İshâk'ın naklettiğine göre, Ashâb-ı Kehf, İsa aleyhisselâm'ın dini üzere amel eden birkaç genç olup, bunlar kendilerini putlara taptırmak veya öldürmek için takip eden Roma toplumu ve bölge valisine karşı mücâdele ve dinlerini korumak üzere dağa çıkmış, mağaraya gizlenmişlerdi. Cenabı Hak onları düşmanlarından korumak ve öldükten sonra dirilmeye ibret ve işaret kılmak için üçyüzdokuz yıl mağarada uyuttu. Uyandıkları zaman birkaç saat uyuduklarını sandılar. içlerinden birisi, bir şeyler almak için kasabaya inince bir kaç asır önceki gümüş para, olayın anlaşılmasına yol açtı. Böylece topluma, öldükten sonra dirilmenin uygulaması gösterilmiştir.Onlarda bu hayata göre olmadıklarını Allah'a dua edip yardım beklediler.Allah'tan yardım geldi ve kayboldular.Ashab-ı Keyf onlar birer gerçek müslüman oldular.
ALLAH BİZİ HAK VE GERÇEK OLAN YOLDAN AYIRMASIN:ALLAH HEPİMİZİN YARDIMCISI OLSUN:AMİN..B)
