Ey rayiha-i gül saçan sevgili, ey nurul envar.
Ey levlake mazhar olan mahbubu hüda
Sen ki onsekizbin aleme sultan,
Sen ki çöle düşenlere bir damla su,
Nasıl ki çöl akşamlarında yakar kırmızımsı bir güneş,
Ey sevgili hasretin bir kor gibi içimde misali bir ateş,
Ey düşlerimde görmek için hülyalara daldığım,
Ey gecelerce bir kerecik görsem diye ağayıp yandığım,
Hadi söyle bu hasret biter mi, geçer mi bu ızdırap söyle ne zaman,
Bu hüzün akşamında kuytu köşelerde andım adını,
Ne olur du cananım aldığın bir nefes de ben olsaydım,
Ey gönül bahçemin en güzel gülü ey en sevgili,
Gelsem kapına eşiğine yüzümü sürsem, kıtmirinim desem,
Çok zamandır hasretinle kavrulan yüreğime su serpermiydin söyle?
Yahut katre katre gönlüme dolarmıydın bu zavallı halime acıyıp?
Ey firakıyla kavrulduğum mahbubum, sevdalım,
Ben ki sana meftun, sana hayran, sana aşık , sana yangın
Ey firkatinin narıyla yandığım sevgili,
Sen gittin hazan düştü gönül bahçeme harab oldu,
En sevdiklerim gözümde tarumar oldu,
Daha nasıl anlatayım sana olan özlemimi söyle,
Sonu görünmez dipsiz kuyulara düştüm Ya Nebi,
Tükendim hasretinden bir lahzacık yüzünü göster ne olur sultanım,
Kalmadı gözlerimde fer, dizlerimde dermanım,
Sen ki cennet bahçerinde açan, enfes kokulu nadide bir gül,
Ben ise bu çöllerde seraba düşmüş bir bülbül,
Biçare gönlüm ah-u enin eder hasretinden sultanım,
Vuslat ne zaman, ne zaman bitecek bu uçsuz bucaksız hasret,
Ne zaman son bulacak uykusuz geceler,
Ey arştan ferşe inen Nur-u Dilaray,
Ya sen gel gönlüme, ey sevgili, en sevgili kırmızı bir gül ol,
Ya da al beni yanına aşkına yandığım bitir bu hasreti
Ebede dek sevgilim ol,
Talha Ersin
