Sen sessizliğin enginliğinde düşünürken!

Sende mevcut bulunan kudret kimindir bir hazmet
Muhayyilendeki esrara meyletme artık bir azat et
Okyanusun derinliğinde ki hülyanın ütopisini terk et
Sen sensizliğin serinliğin de tefekkür eden bereket

Seni sensiz, canı hayalsiz, dalı yapraksız bırakırken
Hayatın anlamını tefekkürle usanmadan anlatırken
Azimet için kuşanan en güzel bir canı mürebbiyken
Sevda deminde susuzluğun sabrıyla demlenen iken

Kaldın sessiz gecelerin ellerinde biçare gözyaşlarınla
Arın, hayânın, edebin murakabesindeki yazdıklarınla
Yol yarenin, sır perden hüzün nağmen o eşsizliğinle
Parmaklarında çaresiz fırçan, seni bekleyen tuvalinle

Resmedersin sinende gizemini koruyan en tutkularını
Silinmez eşsiz anılarını, dalgalarda ıslanan ayaklarını
Entariyin eteklerinden tuttuğun narin salkım erguvanı
Hülyalarında yeşerttiğin sevdanı haz aldığın bir aşkını

Anlatırken mısralarında, ketumluğu yaşayan merakını
Bir türlü serbest bırakmadığın enaniyetinde ki melalini
Seninle anlamlaşan mananın muhayyilesinde ki sevgini
Hasrederken denize güne geceye, hazanın enginliğinde