Aşkın erdeminde beslenen bahtiyarlar!

Kanıyor işte yüreğim hiç anmak istemesem de
Kuytu ve derbeder zavallı köşeme çekilsem de
İçim yanıyor, havsalam daralıyor zikretmesem de
Gönlüm kalıyor, içim burkuluyor hissetmesem de

Nasıl bir tutkudur bu ya Rab, sinemdeki bu an
Geçmiyor işte, bitmesi istenmeyen şu zaman
Yüreğimde fışkıran hicran, hıçkırıyorum her an
Dayanamıyorum artık sensizliğe habersiz can

Kırk düğüm misali kör düğümlerde bıraktın
Hiç acımadın, kalbinde yeşertmedin yaktın
Kaldırdın bir artık muhayyilesiyle fırlattın
Beni benliğimden uzaklaştırdın anlamadın

Sana kahretmiyorum, bunu asla istemiyorum
Ancak nutkum duruyor, bazen sitem ediyorum
Seni şarkılarla buluyor çaresiz demleniyorum
Halimin perişanlığına şaşıyor öylece kalıyorum

Demek ki aşk yaşanmaya asla dayanamazmış
Merakın deruniliğinde kalan silinmez nakışlarmış
Sabırla meşk edenler nasıl muhkem insanlarmış
Aşkın erdeminde beslenen ne hoş bahtiyarlarmış