Ey gülü hakikatim, beyaz yaseminim!

Gönlümde hasret, gün kasvet mi kasvet
Şaşırdım kaldım yaran, aşk kime kısmet

Bulutlar uzak, umutlar olmuş birer tuzak
Gök mavisine hasretiz, aşksız kalmasak

Aldığım nefesi bizzat sen zuhur ederken
Hiç olur mu seni düşünmemek giderken

Su bir rahmet, arzı cihanın kime emanet
Hani nerde kaldı mükerremlikteki haslet

Sosyallik adına yapılan hunharca rezalet
Bedenlerden bizar ruhlar kimlere emanet

Dostlar ah varlığın şakıyanları kimliğinde
Hilkati aidiyet kimlerin asla bilinmezlerde

Nihayet kimin derdi, arsızlık şimdi serildi
Zevk uğruna hangi kutsallar çiğnenmedi

Karıştı dost düşman kalmadı ulusalcılıkta
Bollaştı şirkin her çeşidi, tahakküm edildi

Efrat fersiz, kalmış çaresiz talan her yerde
Akide nerde, evrensel mesaj bilinmezlerde

Birer birer çözülürken nakşeden gerçekler
Küreselleşme adına atfedilen bitmez çileler

Ey gülü hakikatim, bembeyaz yaseminim
Sen kaldın şimdi sahipsiz ben kepazeyim