Adamin biri otuz senesini Allahü Teala’yi hic anmadan zikretmeden gecirir. Bunun üzerine melekler Allahü Teala’ya niyazda bulunarak: „Ey Rabbimiz! Filan kulun su kadar zamandan beri seni zikretmiyor“ dediler. Allahü Teala meleklere söyle buyurur: “O kulumun beni zikretmemesi, benim nimetimin icinde bulunmamasindandir. Eger ona bir bela gelmis olsaydi, beni muhakkak zikrederdi.” Allahü teala böyle buyurdu ve Cebrail Aleyhisselam’a o kulun atar damarlarindan bir damarini durdurmasini emretti. Cebrail Aleyhisselam, Allahü Teala’nin emrini yerine getirdi. Bunun üzerine adam: “Ey Rabbim, ey Rabbim!” diyerek Allah’i anmaya basladi. Allah (c.c.): “Ey kulum, söyle istedigini vereyim, fakat bu güne dek nerdeydin? Buyurdu
