İnsan doğrularıyla yanlışlarıyla yaşayan bir canlıdır. Onu diğer canlılardan ayıran belli başlı özellikleri vardır. Düşünüp akletmesi, gururu, nankörlüğü, kendini beğenmesi, egoları insansal özellikleridir. Allah`a inanıp iman edenler insanın kötü özelliklerinden kendini arındırmak zorundadır. İman edip ibadetlerini yerine getiren kimse ben oldum, yaptığım yeterli, herkes kendine baksın diyemez. Çünkü insanın Allah için yaptıklarını yeterli görme gibi bir lüksü yoktur. Dünyevi bir işte insan, nasıl; daha biraz daha fazlasını yapıyorsa, ahiretle ilgili çok daha duyarlı olmak zorundadır. Allah için yaptığımız hiç birşeyde kendimizi yeterli görmemeliyiz, gurura dalmamalıyız, kapris yapmamalıyız. Allah yolunda yaptıklarımızdan dolayı kendimizi yeterli görmek bu hayatta düşeceğimiz en büyük yanılgıdır. Kendimize ben oldum, yaptıklarım da yeterli havası vermek, bizi ilk başta duraklatır sonra da geriye götürür. Ben şahsen böyle çok örnek gördüm.
Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem Veda hutbesinde şöyle buyuruyor:
"Size iki şey bırakıyorum. Onlara sarıldığınız müddetçe asla sapıtmazsınız. Bunlar da Allah’ın kitabı (Kur’an) ve benim sünnetimdir." (Buhari-Müslim
"Size iki şey bırakıyorum. Onlara sarıldığınız müddetçe asla sapıtmazsınız. Bunlar da Allah’ın kitabı (Kur’an) ve benim sünnetimdir." (Buhari-Müslim