RE: DUA ETMEYİ DENEDİNİZ Mİ?
Selamun aleykum kardeşim..
Çok önemli ve güzel bir hikayeydi Allah c.c. razı olsun.. İzninle bu mühim konu ile alakalı bende birşey paylaşmak istiyorum..
İnşaAllah kusuruma bakmazsın;).. Selam ve dua ile kal güzel kardeşimB)B)
Bir anahtar düşünün açamayacağı hiçbir kapı olmasın. Her kapının deliğine uygun bir anahtar düşünün. Kim böyle bir anahtara sahip olmak istemez? Tabiî ki herkes sahip olmak ister. "Benim de böyle bir anahtarım olsa ne iyi olur" diye düşünenler, eminim oldukça fazladır.
Peki, öyleyse o anahtar zaten elimizin altında desek! Evet, o anahtar her kapıyı açan, her kapıdan içeriye girmemizi sağlayan anahtarımız dualarımızdır. Duanın açamayacağı hiçbir kapı yoktur. Dua elimizde bulunan fakat değerini tam olarak kavrayamadığımız, farkında bile olmadığımız en değerli hazinemizdir. Kulunu Allaha yaklaştıran, kulun acizliğini, muhtaçlığını itiraf ettiren, insanı kötülüklere ve musibetlere karşı ehemmiyette hissettiren duadır/dualarımızdır. İnsanoğlu aciz yaratılmış varlıktır. Her an yardıma muhtaç, kendisine uzatılacak bir dost eli beklemektedir. İşlerinin yolunda gitmesi, zorluklarla karşılaştıklarında o engeli aşabilmek için, mutlak bir desteğe güce ihtiyaçları vardır. İşte o sonsuz kudret ve lütuf sahibi, kuluna yardım eden, kendisine sığınanları asla geri çevirmeyen, acziyetini bilip, bütün samimiyetliğiyle ve içtenliğiyle o’na yönelenleri eli boş çevirmeyen mutlak galip ve merhamet sahibidir Allah!
Yüce Rabbimiz; Deki, dualarınız olmazsa Rabbim size ne diye değer versin. (Furkan / 77) diye buyurarak duanın Allah katında ne kadar değerli olduğunu göstermektedir. Allah duaları kabul etmek zorunda mıdır?(hâşâ) tabiî ki kabul etmek zorunda değildir. Fakat o öyle merhametli ki, kendisinin kimseye ihtiyacı olmadığı halde, kendisine ihtiyaç ve muhtaç olanlara yardımını esirgemiyor. "Şüphesizki Rabbin, işte o, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir." "Resulüm, kullarıma benim çok bağışlayıcı ve pek esirgeyici olduğumu haber ver." Rabbimiz, yüce kitabımız Kur'an'ı Kerim'de birçok ayetlerde kendisinin çokça bağışlayıcı, merhamet edici ve sonsuz ikram sahibi olduğunu bizlere bildirmektedir. O halde kul niçin kendisine bu kadar merhametle, şefkatle yaklaşan rabbinden yüz çevirmektedir? İnsanoğlu niçin acziyetini kabul etmeyerek, Rabbine karşı boyun eğmeyip büyüklük taslamaktalar? Kendisine uzanan düşmanının eli dahi olsa tutmaktan çekinmeyen insan, kendisini ve bütün kâinat'ı yaratan Rabbinin gel çağrısına kayıtsız kalmaktalar. Zira Rabbimiz;" Kulum bana bir adım gelse, ben ona on adım yaklaşırım, kulum bana yürüyerek gelse, ben ona koşarak gelirim." Yeter ki, kul Rabbine yönelsin, isteyerek arzulayarak o'nun rızası doğrultusunda yaşasın, Rabbimiz muhakkak ki, onu sahipsiz ve yardımsız bırakmaz. Yeterki insan istemesini ve yönelmesini bilsin.
