Yusuf suresinin geneline bakildiginda gercekten basimiza gelen imtihanlara sabretmenin onemini anlıyoruz. Allahin her zor imtihanin sonunda bir guzelligin gelecegini soylemesinin bir ornegi olan bu surede nefsine yenik dusmemesine, kendisinden yararlanmak isteyen bir kadina, kendi nefsi meyletmis olsa da, karsilik vermemesine ve namuslu davranmasina karsilik zindana atilmasi gercekten bir cogumuzun ibret almasi gereken bir kissadir. Burada dikkat edilmesi gereken cok onemli bir husus vardir. Bu, Yusuf peygamberin de bir insan oldugunun ve nefsine yenik dusmeyerek zinadan kacinmis olmasinin akildan cikartilmamasi gerektigidir. Bu sayede birer insan olarak bizim de bu kissayi ibret alarak kendi nefsimize hukmedebilmemiz ve zina gibi gunahlardan kacinmamiz gerekir. "O peygamberdi bunu o basardi biz basaramayabiliriz" dememeliyiz. Bu dusunce aslinda tamamen kendi nefsimize yenik dusmeyi hakli cikarma cabasindan kaynaklanmaktadir. Bu sebeple seytanin icimize attigi "o peygamber sen ise bir insansin" gibisinden vesveselere kulak vermeyip Allah`in bize yasakladigi gunahlardan sonucu ne olursa olsun sakinmaliyiz.
Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem Veda hutbesinde şöyle buyuruyor:
"Size iki şey bırakıyorum. Onlara sarıldığınız müddetçe asla sapıtmazsınız. Bunlar da Allah’ın kitabı (Kur’an) ve benim sünnetimdir." (Buhari-Müslim
"Size iki şey bırakıyorum. Onlara sarıldığınız müddetçe asla sapıtmazsınız. Bunlar da Allah’ın kitabı (Kur’an) ve benim sünnetimdir." (Buhari-Müslim
