Dini mübini İslam'ın emir ve yasak şeklinde mükellefiyet olarak bizlere sunduğu şeylere karşı bizim birer kul olarak neden, niçin gibi sorular sormaya hakkımız yoktur. Namaz kılma, oruç tutma, nasıl bir ibadet ise içki içmeme, zinaya yaklaşmama ve domuz eti yememe de aynı ölçüler içinde bir ibadettir. Bediüzzaman hazretlerinin yaklaşımına göre "emirler" müsbet ibadet, "yasaklar" da menfi ibadettir. İşte ibadetin hem müsbeti hem de menfisinde esas olan "Allahın emri, neticesi Allahın rızası, semeresi de uhrevidir", Yani ahirette başta Cemalullah'ın seyri olmak üzere, cennet nimetleri şeklinde karşımıza çıkacaktır. Bu sebeple kul olarak bizler, ne emredilmiş veya ne yasak edilmişse, sırf emredildiği ve yasak edildiği için yaparız. Hele hele yasaklardan şeytandan kaçar gibi kaçarız.
Fakat Allah nasıl Àmiri Mutlaktır, aynı zamanda Hakîm-i Mutlaktır her emir ve yasağında binbir hikmet ve maslahat vardır. Zira Allah, abes fiil işlemekten münezzeh ve müberradır. Buna göre domuz etinin yasak edilmesinin hikmetleri adına devrimizin kültürünün tesiri altında bazı şeyler söyleyebiliriz. Genelde tıp ilmini ilgilendiren bu husus üzerinde, halkımızın büyük çoğunluğunun bildiği ansiklopedik bir iki malumatı arzetmek isterim. Domuzun bünyesinde bulunan tirişin, kist ve larva adı altında iki ayrı şekil alır. Kist, tirişin'in olgunlaşmamış, larva ise olgunlaşmış halidir. Adeta bir kapsül içindeki ilaç gibi kendini kamufle edebilen bu mikrop, kaslar arasına yerleşir ve hayatını sürdürür. Domuz etinin yenmesi suretiyle insan vücuduna intikal eden tirişin pek çok hastalığın sebebi durumundadır. Hekimlerin ifadelerine göre kist halinde insan midesine inen bu mikrop, midede asit ile çözülür, ardından bağırsaklara iner ve üç-beş saat içinde döllenme yoluyla sayıları 2250-2500 adede ulaşır. Çeşitli yollarla başkalarına da bulaşabilme özelliği vardır bu tirişin mikrobunun. Ve bugüne kadar yapılan araştırma ve incelemeler sonucu bu mikrop öldürülememiş ve zararsız hale getirilememiştir. Yine istatistiklere göre domuz eti yiyen insanlarda bunun meydana getirdiği hastalıklar had safhadadır.
Ayrıca domuz eti yenmesi sebebiyle, insanda bir fıtrat-ı sâni meydana gelebilir. Yani karakter değişebilir, kalb alemi ölebilir. Domuzun en belli başlı özelliklerinden olan kıskançlık duygusunun olmaması, belli ölçülerde insana da geçebilir.
Hulasa, domuz etinin yasaklanmasının hikmetleri adına sunduğumuz bu bir-iki husus kat'iyen bağlayıcı değildir. Bu hikmetler olmasa bile, Allahın onu haram kılması, bizim ona elimizi dahi uzatmamamız için yeterli ve geçerli bir sebeptir.
KAYNAK:cevablar.org
Fakat Allah nasıl Àmiri Mutlaktır, aynı zamanda Hakîm-i Mutlaktır her emir ve yasağında binbir hikmet ve maslahat vardır. Zira Allah, abes fiil işlemekten münezzeh ve müberradır. Buna göre domuz etinin yasak edilmesinin hikmetleri adına devrimizin kültürünün tesiri altında bazı şeyler söyleyebiliriz. Genelde tıp ilmini ilgilendiren bu husus üzerinde, halkımızın büyük çoğunluğunun bildiği ansiklopedik bir iki malumatı arzetmek isterim. Domuzun bünyesinde bulunan tirişin, kist ve larva adı altında iki ayrı şekil alır. Kist, tirişin'in olgunlaşmamış, larva ise olgunlaşmış halidir. Adeta bir kapsül içindeki ilaç gibi kendini kamufle edebilen bu mikrop, kaslar arasına yerleşir ve hayatını sürdürür. Domuz etinin yenmesi suretiyle insan vücuduna intikal eden tirişin pek çok hastalığın sebebi durumundadır. Hekimlerin ifadelerine göre kist halinde insan midesine inen bu mikrop, midede asit ile çözülür, ardından bağırsaklara iner ve üç-beş saat içinde döllenme yoluyla sayıları 2250-2500 adede ulaşır. Çeşitli yollarla başkalarına da bulaşabilme özelliği vardır bu tirişin mikrobunun. Ve bugüne kadar yapılan araştırma ve incelemeler sonucu bu mikrop öldürülememiş ve zararsız hale getirilememiştir. Yine istatistiklere göre domuz eti yiyen insanlarda bunun meydana getirdiği hastalıklar had safhadadır.
Ayrıca domuz eti yenmesi sebebiyle, insanda bir fıtrat-ı sâni meydana gelebilir. Yani karakter değişebilir, kalb alemi ölebilir. Domuzun en belli başlı özelliklerinden olan kıskançlık duygusunun olmaması, belli ölçülerde insana da geçebilir.
Hulasa, domuz etinin yasaklanmasının hikmetleri adına sunduğumuz bu bir-iki husus kat'iyen bağlayıcı değildir. Bu hikmetler olmasa bile, Allahın onu haram kılması, bizim ona elimizi dahi uzatmamamız için yeterli ve geçerli bir sebeptir.
KAYNAK:cevablar.org
