Kapanamayan Ablalara Örnek Olsun....
29.189 görüntülenme · 185 yanıt
Bu güzel hikayeyi bizlerle paylaştığınız için teşekkür ederim Allah razı olsun sizden.hikayeyi gözyaşları içinde okudum gerçekten çok güzel emeğinize sağlık...Selametle
sewimaminn amminnn dostlarrr...
rabbim korusun sizi..yanınızda olsun..
Rabbim sizi de korusun Allah'a emanet olun...
bişeylere sarılmak için illa başımıza bi hal mi gelmesi gerek..
rabbim sana daha yakın olmak için sevgini içimize aşıla..
aşılaki gözümüz aklımız senden başkasında olmasın..
dünya aleminin akıntısına kapılıp gitmeyelim..
her nefes alışımızda senin ismini zikredip sana şükür edelim..
gönül gözünüz açık olsun dostlar..
güzel yorumlarınız için allah sizden razı olsun..
rabbim sana daha yakın olmak için sevgini içimize aşıla..
aşılaki gözümüz aklımız senden başkasında olmasın..
dünya aleminin akıntısına kapılıp gitmeyelim..
her nefes alışımızda senin ismini zikredip sana şükür edelim..
gönül gözünüz açık olsun dostlar..
güzel yorumlarınız için allah sizden razı olsun..
Küçük Hafız Kız
Küçük Hafız Kız
Bir ibret tablosu
Küçük Hafız Kız
İlkokulu bitirip kursa gelmişti. Ailesi kendi isteğiyle geldiğini söylemişti. Kayıt için adını sorduğumda hiç de çekinmeyen bir tavırla “Fatma ”dedi… Ve ekledi: “ Eğer hafızlık yaptırmazsanız kaydolmak istemiyorum.” Böyle tehdit edercesine konuşması onu yaşından daha olgun gösteriyordu. Tebessümle:” Korkmayın küçük hanım siz isteyin hafız da yaparız hoca da...
O küçük gözlerinin içi parıldadı birden. Annesi “Hoca hanim kusuruna bakma hele sen ille de hafız olacağım der de baksa bir şey demez. Bizim köyün hocasından duymuş. Peygamberimiz (sav) hafız olanlara Cennette taç giydirilecekmis demiş herhalde. Siz daha iyi bilirsiniz ya köylü kafası biz de bu kadar duyduk anladık. Bu da çocuk iste.
“Tabi teyze ne demek keşke herkes sizin gibi duyduklarından etkilense de teslim olsa. Siz hiç merak etmeyin kızınız önce Allah’a sonra sonra bize emanet.” Kadıncağız elime yapıştı öpecekken geri çektim utandım. Tuttum ben onun elini öptüm. Gözleri yaşardı. “Hoca hanim bu eller gözler hep günahlı asıl sizinkiler öpülmeye layık.” “Estağfirullah teyze” dedim “o ahrette belli olur.” Bu konuşmadan sonra kaydığını yaptığımda Fatma’nın Erzurumlu olduğunu öğrendim. Bir an düşündüm “Küçük nasıl kalacak bu kadar buralarda”…
Zaman ilerledikçe Fatma’nın edepli tavırları daha da çok etkiledi beni. Azimliydi. Geceleri uykusunun arasında ayetleri sayıkları görüyordum çoğu kez. Böyle devam ederken arada bir bana gelip soru soruyordu. Bir gün“ Hocam hafız olmak için Kur’an-ı bitirmek mi lazım?“ diye sordu. Ben de “ Tabii ki hepsini ezberleyeceksin ki hafız adını alacaksın.” Bu cevabıma çok üzülmüş gibiydi. Bir şey demek istiyordu sanki. Teşekkür etti ve döndü arkasına gitti. Derslerim arasında onlara sürekli Kur’an ezberlemekle isin bitmeyeceğini mutlaka içindekiler uygulamak gerektiğini hatırlatıyordum. Talebelerden biri “ Hocam” dedi “Fatma’nın annesi ona abdestli olmayanın hafızlara dokunamayacağını söylemiş doğru mu? “diye sordu. Çok ilginç doğrusu. “Maşa” dedim” “ Osmanlı zamanında atalarımız Kur’an-a ve Hafız’a kıymet verdiklerinden öyle yaparmış” dedim. Çok hoşlarına gitmişti bu iş. Hepsi adeta kendilerini ulaşılması zor kasa içindeki altın gibi görüyorlardı. “Görsünler” dedim içimden bu yasta buralara gelmişler. Allah’ in kelamını ezberliyorlar onlara fazla görmem bunu…
Bu arada Fatma ara sıra rahatsızlanıyor ve revirde yatıyordu. Zaman geçtikçe Fatma’nın morali ve sağlığı daha da çok bozuluyordu. Bir gün dersini iki kez aksatınca sordum:” Ne oldu yoksa anneni mi özledin?” “Hayır” dedi. “Neden moralin bozuk? Çok fazlada hasta oluyorsun“ dedim. “Yanlış anlamayın inanın ki annemi özleyip de gitmek istediğim yok. Burayı çok seviyorum. Allah’ımdan çok korkuyorum. Buraları terk edersem bana ahrette hesabını sormaz mı? “ Bir şey diyemedim. Suçlu gibi hissettim kendimi.
O küçük kalpte bu ne imandı Ya Rabbi!..
Onu hayranlıkla izliyordum. Bir gün çok rahatsızlandı. Doktora götürmek zorunda kaldık. Bir çok tahlillerden sonra arkadaşım olan doktor hanim“ Hoca hanım derhal bu talebeyi ailesinin yanına gönder“ dedi. Şaşkınlıkla: “Neden?“ diye sordum. Bana “Belki üzülecek hatta inanmayacaksın fakat bu talebe kanser…” dedi.
“Adeta başımdan aşağı kaynar sular dökülmüştü. Sanki her tarafımı şefkat sarmıştı. Hasta haneden ayrılırken Fatma’ya hiç bir şey diyemedim. Oysa anlamış gibi bana sorular sorup dikkatimi dağıtmaya çalışıyordu. Kulağıma eğilerek ”Hocam” dedi “ Azrail insanların canını alırken nasıldır?” Ağlamamak için kendimi zor tuttum “Güzel bir surettedir mü’min kullara” dedim. Sevindi sanki mırıldandı:” Belki hafız olamam ama Elhamdulillah mü’minim” dedi…
Simdi anlamıştım bana önceden sormuş olduğu soruyu. Demek ki hastalığını biliyordu Hafız olmak için Kur’an-i bitirmesi gerektiğini söylediğimde neden üzüldüğünü simdi anlamıştım. Birkaç gün sonra eşyalarını hazırlamaya başladık. Çünkü dayanılmaz acılar içinde olduğunu görüyorduk. Evine gitmesi gerekiyordu. Ailesi geldi. Fatma yanıma gelerek” Bana kızmadınız değil mi? Eğer söyleseydim belki kursa almazdınız.” “Ne demek? Nasıl kızarım sana?” dedim. “Hem sonra sakin üzülme hafızlığımı bitiremedim diye. Bu yola girdin ya Rabbim seni hafızlar zümresinden yazmıştır insa.” Öyle sevindi ki sarıldı boynuma: “Gerçekten ben simdi hafız sayılırmıyım? Anne bak duydun değil mi?”
Ya Rabbi bu ne aşktı!..
Rabbimin hikmeti tecelli etse de iyi olsaydı su Fatma ne güzel bir kul olurdu. Böylece Fatma’yı gözyaşları ile Erzurum’a uğurladık. Çok geçmedi. Bir iki hafta sonra ailesi ağırlaştı haberini verdi. Bu bir iki hafta içinde ondan iki mektup almıştım. Bana hep hafızlık tacını merak ettiğini. Rüyalarına bile girdiğini yazıyordu.
Bir gün sabah namazından sonra telefon çaldı. Fatma’nın annesiydi karşımdaki ses. Ağlamaklı bir sesle “ Hoca hanım Fatma’yı uğurladık. Rica etsem bir hatim okurmusunuz?” deyince ben de dayanamadım ağlamaya başladım. Annesi beni teselli edercesine telefonu kapatmadan” Size ölmeden önce sunu söylememi istedi” dedi hıçkırarak: “Anneciğim hocama söyle Azrail söylediğinden de güzelmiş.”
Küçük Hafız Kız
Bir ibret tablosu
Küçük Hafız Kız
İlkokulu bitirip kursa gelmişti. Ailesi kendi isteğiyle geldiğini söylemişti. Kayıt için adını sorduğumda hiç de çekinmeyen bir tavırla “Fatma ”dedi… Ve ekledi: “ Eğer hafızlık yaptırmazsanız kaydolmak istemiyorum.” Böyle tehdit edercesine konuşması onu yaşından daha olgun gösteriyordu. Tebessümle:” Korkmayın küçük hanım siz isteyin hafız da yaparız hoca da...
O küçük gözlerinin içi parıldadı birden. Annesi “Hoca hanim kusuruna bakma hele sen ille de hafız olacağım der de baksa bir şey demez. Bizim köyün hocasından duymuş. Peygamberimiz (sav) hafız olanlara Cennette taç giydirilecekmis demiş herhalde. Siz daha iyi bilirsiniz ya köylü kafası biz de bu kadar duyduk anladık. Bu da çocuk iste.
“Tabi teyze ne demek keşke herkes sizin gibi duyduklarından etkilense de teslim olsa. Siz hiç merak etmeyin kızınız önce Allah’a sonra sonra bize emanet.” Kadıncağız elime yapıştı öpecekken geri çektim utandım. Tuttum ben onun elini öptüm. Gözleri yaşardı. “Hoca hanim bu eller gözler hep günahlı asıl sizinkiler öpülmeye layık.” “Estağfirullah teyze” dedim “o ahrette belli olur.” Bu konuşmadan sonra kaydığını yaptığımda Fatma’nın Erzurumlu olduğunu öğrendim. Bir an düşündüm “Küçük nasıl kalacak bu kadar buralarda”…
Zaman ilerledikçe Fatma’nın edepli tavırları daha da çok etkiledi beni. Azimliydi. Geceleri uykusunun arasında ayetleri sayıkları görüyordum çoğu kez. Böyle devam ederken arada bir bana gelip soru soruyordu. Bir gün“ Hocam hafız olmak için Kur’an-ı bitirmek mi lazım?“ diye sordu. Ben de “ Tabii ki hepsini ezberleyeceksin ki hafız adını alacaksın.” Bu cevabıma çok üzülmüş gibiydi. Bir şey demek istiyordu sanki. Teşekkür etti ve döndü arkasına gitti. Derslerim arasında onlara sürekli Kur’an ezberlemekle isin bitmeyeceğini mutlaka içindekiler uygulamak gerektiğini hatırlatıyordum. Talebelerden biri “ Hocam” dedi “Fatma’nın annesi ona abdestli olmayanın hafızlara dokunamayacağını söylemiş doğru mu? “diye sordu. Çok ilginç doğrusu. “Maşa” dedim” “ Osmanlı zamanında atalarımız Kur’an-a ve Hafız’a kıymet verdiklerinden öyle yaparmış” dedim. Çok hoşlarına gitmişti bu iş. Hepsi adeta kendilerini ulaşılması zor kasa içindeki altın gibi görüyorlardı. “Görsünler” dedim içimden bu yasta buralara gelmişler. Allah’ in kelamını ezberliyorlar onlara fazla görmem bunu…
Bu arada Fatma ara sıra rahatsızlanıyor ve revirde yatıyordu. Zaman geçtikçe Fatma’nın morali ve sağlığı daha da çok bozuluyordu. Bir gün dersini iki kez aksatınca sordum:” Ne oldu yoksa anneni mi özledin?” “Hayır” dedi. “Neden moralin bozuk? Çok fazlada hasta oluyorsun“ dedim. “Yanlış anlamayın inanın ki annemi özleyip de gitmek istediğim yok. Burayı çok seviyorum. Allah’ımdan çok korkuyorum. Buraları terk edersem bana ahrette hesabını sormaz mı? “ Bir şey diyemedim. Suçlu gibi hissettim kendimi.
O küçük kalpte bu ne imandı Ya Rabbi!..
Onu hayranlıkla izliyordum. Bir gün çok rahatsızlandı. Doktora götürmek zorunda kaldık. Bir çok tahlillerden sonra arkadaşım olan doktor hanim“ Hoca hanım derhal bu talebeyi ailesinin yanına gönder“ dedi. Şaşkınlıkla: “Neden?“ diye sordum. Bana “Belki üzülecek hatta inanmayacaksın fakat bu talebe kanser…” dedi.
“Adeta başımdan aşağı kaynar sular dökülmüştü. Sanki her tarafımı şefkat sarmıştı. Hasta haneden ayrılırken Fatma’ya hiç bir şey diyemedim. Oysa anlamış gibi bana sorular sorup dikkatimi dağıtmaya çalışıyordu. Kulağıma eğilerek ”Hocam” dedi “ Azrail insanların canını alırken nasıldır?” Ağlamamak için kendimi zor tuttum “Güzel bir surettedir mü’min kullara” dedim. Sevindi sanki mırıldandı:” Belki hafız olamam ama Elhamdulillah mü’minim” dedi…
Simdi anlamıştım bana önceden sormuş olduğu soruyu. Demek ki hastalığını biliyordu Hafız olmak için Kur’an-i bitirmesi gerektiğini söylediğimde neden üzüldüğünü simdi anlamıştım. Birkaç gün sonra eşyalarını hazırlamaya başladık. Çünkü dayanılmaz acılar içinde olduğunu görüyorduk. Evine gitmesi gerekiyordu. Ailesi geldi. Fatma yanıma gelerek” Bana kızmadınız değil mi? Eğer söyleseydim belki kursa almazdınız.” “Ne demek? Nasıl kızarım sana?” dedim. “Hem sonra sakin üzülme hafızlığımı bitiremedim diye. Bu yola girdin ya Rabbim seni hafızlar zümresinden yazmıştır insa.” Öyle sevindi ki sarıldı boynuma: “Gerçekten ben simdi hafız sayılırmıyım? Anne bak duydun değil mi?”
Ya Rabbi bu ne aşktı!..
Rabbimin hikmeti tecelli etse de iyi olsaydı su Fatma ne güzel bir kul olurdu. Böylece Fatma’yı gözyaşları ile Erzurum’a uğurladık. Çok geçmedi. Bir iki hafta sonra ailesi ağırlaştı haberini verdi. Bu bir iki hafta içinde ondan iki mektup almıştım. Bana hep hafızlık tacını merak ettiğini. Rüyalarına bile girdiğini yazıyordu.
Bir gün sabah namazından sonra telefon çaldı. Fatma’nın annesiydi karşımdaki ses. Ağlamaklı bir sesle “ Hoca hanım Fatma’yı uğurladık. Rica etsem bir hatim okurmusunuz?” deyince ben de dayanamadım ağlamaya başladım. Annesi beni teselli edercesine telefonu kapatmadan” Size ölmeden önce sunu söylememi istedi” dedi hıçkırarak: “Anneciğim hocama söyle Azrail söylediğinden de güzelmiş.”
Yönetici
✦ Mübarek Üye
- Mesaj
- 11.197
- Tepki
- 230
- Ödül
- 63
- Katılım
- 12.2006
Yönetici · ✦ Mübarek Üye · 11.197 mesaj
Yönetici
✦ Mübarek Üye
- Mesaj
- 11.197
- Tepki
- 230
- Ödül
- 63
- Katılım
- 12.2006
Yönetici · ✦ Mübarek Üye · 11.197 mesaj
Amin,cümlemizden inşaALLAH kardeşim.Selametle kalınız.
smyyesRabbim razı olsun abimiz bu değerli paylaşım için.
ALLAH IM İNŞALLAH BU GÜZELLİKLERİ BİZLERE DE TATTIRIR.
Mübarek Üye
- Mesaj
- 1.770
- Tepki
- 1
- Ödül
- 38
- Katılım
- 08.2008
Mübarek Üye · 1.770 mesaj
Daha önce okumuş olduğum bir paylaşımdı,lakin yine fazlaca müteessir oldum sayenizde...
Bazen öyle durumlar oluyor ki,insan sahip olduğu nimete,sahip olmayıp o nimet için göz yaşı döken ve içininin bu nimet için delice yandığını farkettiği kimselerin varlığına şahit olunca hakka girdiğini düşünmeden edemiyor.
Mevla nimetlerine şükretmeyi her yarattığına yeme içme ihtiyacını giderme bilinci gibi bir bilinç versin,inşallah...
Allah c.c. özellikle hafızlarımızı bilinçlendirsin hakkyla muhafaza ettirsin..
Allah c.c. razı olsun...
Bazen öyle durumlar oluyor ki,insan sahip olduğu nimete,sahip olmayıp o nimet için göz yaşı döken ve içininin bu nimet için delice yandığını farkettiği kimselerin varlığına şahit olunca hakka girdiğini düşünmeden edemiyor.
Mevla nimetlerine şükretmeyi her yarattığına yeme içme ihtiyacını giderme bilinci gibi bir bilinç versin,inşallah...
Allah c.c. özellikle hafızlarımızı bilinçlendirsin hakkyla muhafaza ettirsin..
Allah c.c. razı olsun...
Yönetici
✦ Mübarek Üye
- Mesaj
- 11.197
- Tepki
- 230
- Ödül
- 63
- Katılım
- 12.2006
Yönetici · ✦ Mübarek Üye · 11.197 mesaj
Amin,cümlemizden inşaALLAH kardeşim.Selametle kalınız.
RavzadakinurunkölesiDaha önce okumuş olduğum bir paylaşımdı,lakin yine fazlaca müteessir oldum sayenizde...
Bazen öyle durumlar oluyor ki,insan sahip olduğu nimete,sahip olmayıp o nimet için göz yaşı döken ve içininin bu nimet için delice yandığını farkettiği kimselerin varlığına şahit olunca hakka girdiğini düşünmeden edemiyor.
Mevla nimetlerine şükretmeyi her yarattığına yeme içme ihtiyacını giderme bilinci gibi bir bilinç versin,inşallah...
Allah c.c. özellikle hafızlarımızı bilinçlendirsin hakkyla muhafaza ettirsin..
Allah c.c. razı olsun...
Kaynak: https://forum.islamiyet.gen.tr/konu/12330-kapanamayan-ablalara-ornek-olsun · 05.09.2026 tarihinde yazdırıldı · İslamiyet.gen.tr Forum
Giriş yap ve cevap yaz.