B)Çocukken yaramazlık yaparız da annemiz bize bir güzel dayak atar ama çocukluk bu ya o vurdukça biz anne diye ağlar daha bir bacaklarına sarılırız. genelde allahla ilişkimiz de böyledir.
Hayattan dayak yediğimizde, içimiz acıdığında, çaresi bulunmaz dertlere düştüğümüzde nerden geldiğini sorgulamadan sarıldığımız, korunmayı / korumasını beklediğimiz, umudu aradığımızdır. korur mu? derde şifa olur mu? acıyı dindirir mi? bilmiyorum ama kesindir ki her zaman dayanmamız için güç ve umut verendir.B)
Hayattan dayak yediğimizde, içimiz acıdığında, çaresi bulunmaz dertlere düştüğümüzde nerden geldiğini sorgulamadan sarıldığımız, korunmayı / korumasını beklediğimiz, umudu aradığımızdır. korur mu? derde şifa olur mu? acıyı dindirir mi? bilmiyorum ama kesindir ki her zaman dayanmamız için güç ve umut verendir.B)
