"ÇİN İŞKENCESİ!!!!!!!!!"

Hey gidi dünya hey! Kim derdiki birgün, bir zamanlar insanlığın tek kurtuluş reçetesi diye canımı adadığım komünizm beni anamdan, babamdan, yarimden, kardeşlerimden ayıracaktı! Buna imkan varmıydı?

Ah gençlik yıllarımın hayalleri ah! İmkânınız olsada görseniz halimizi.

Taş ocaklarından dönmek üzereydik. Hava kararmıştı. Ayaklara pranga vurma faslı başladı. Cezaeviyle taş ocağının arası yaklaşık bir saat vardı.

Aklıma bir fikir geldi. Taşların arkasına saklanacak, bu gece sandıklarda ne olduğunu öğrenecektim.

Bütün mahkûmlar gitti. İyice gözden kayboldukları zaman ortaya çıktım. Hızlı adımlarla yürümeye başladım. Hava kararmış, ama gündüzü aratmayacak kadar ay ışığı vardı.

Elime bu fırsat geçtiği halde neden kaçmadığım merak edilebilir. Hemen söyleyeyim. Büyük bir şehir alanı gibi bir alandı burası. Her tarafı yüksek elektrik verilmiş tel örgülerle çevriliydi. Her elli metrede birde devrim muhafızları vardı. Bunu öncede biliyorduk Kaçmaya çalışan hemen öldürülürdü. Fakar bu yolda yakalanmanın okadar tehlikesi yoktu. "Uyumuş kalmışım, pranga zincirine beni almayı unutmuşlar, bende kendim geliyorum" diyecektim. O yüzden kaçmayı hiç düşünmedim.

Yaşama umudu ölme ihtimalinden fazlaysa kişi o işi yapmalıdır

Geldim sandıklı tarlaya. Tellerin altından geçeceğim yer yo. Tel örgünün altından toprağı kazdım. Bedenim elektriğe kapılmadan girecek kadar yer açtım ve girdim.

Sandıklara yaklaştıkça Burnuma pis kokular gelmeye başladı. Yirmibeş otuz metre kadar yaklaştığımda öyle bir manzarayla karşılaştım ki, neredeyse kalbim duracaktı!

Yaklaştım... On adım kadar bir mesafe kalmıştı ki, kulağıma acayip sesler gelmeye başladı.

Hemen hemen sandıkların yarısından geliyordu bu sesler. Bu seslerin ne sesi olduğunu bir türlü ayırdedemiyordum.

İlk sandığın yanına gelince neredeyse aklım başımdan gidiyordu. Bunca işkencee rağmen gitmeyen aklım az kaldı şimdi gidecekti. Dehşetle ürperdim. Yüksek sesle;

-Ay... dediğimi hatırlıyorum.

Sonra sendeledim. Başım döndü,Yere yığılıverdim. Galiba bir saat kadar geçici cinnet geçirdim. Orayı pek hatırlamıyorum.

Gördüğüm manzaraya inanamıyordum. İki büklüm yapılmış bir insan bu sandığa tıkılmış, sandık üzerine kilitlenmişti. Sandığın üst kısmına artı şeklinde iki demir lehimlenmişti.

Allahıııım!... Allahııııım!... Allah'ım bu nasıl şey böyle!

Gördüğüm onca işkenceye dayanan aklım demek buna aynı güçlükle cevap veremedi.

Ön tarafı açık olan sandıktaki adam inliyordu.

Seslendim beni duymadı. İkinci sandığa geçtim. Orada ki adam ölmüştü Hatta çürümüştü bile... Çılgınlar gibi sandık sandık gezdim..
Busandıktaki ölmüş... Bundaki ölmüş... Bundaki can çekişiyor. Sayısını hatırlamadığım kadar sandık dolaştım.