Anne ve babanın çocukları üzerindeki en önemli görevi, onların eğitilip yetiştirilmesidir. Çünkü çocuk anne ve babasına bir emanettir. Onun kalbi pırlanta gibi temiz, saf ve bomboştur. Gördüğü ve duyduğu her şeyi almaya hazırdır. Adeta boş bir video ve teyp kaseti gibidir... Şayet iyiliğe alıştırılıp, iyi şeyler öğretilirse iyi yetişir ve her iki cihanda da mutlu olur. Onun sevabına anne-baba, öğretmen ve eğiticileri de ortak olur. Eğer çocuk kötülüğe alıştırılır ve başı boş bırakılırsa topluma zararlı bir unsur olarak yetişir. Bunun vebâli de çocuğun yetişmesi ile ilgilenen herkese ait olur. Bu bakımdan aile ve okula büyük görev ve mesuliyet düşmektedır. Çocuğun iyi yetişmesi hususunda aile ve okul sıkı bir işbirliği gerçekleştirmek mecburiyetindedir.
Çocuğun kendine göre bir dünyası vardır. Çocuğun dünyasına giremeyen, onun seviyesine inemeyen bir kimse çocuğu anlayamaz. Çünkü, çocuk küçük de olsa onun ruhu yücedir.
kaynak:Doç. Dr. Mahmut Çamdibi, İmam Gazali'den
Çocuğun kendine göre bir dünyası vardır. Çocuğun dünyasına giremeyen, onun seviyesine inemeyen bir kimse çocuğu anlayamaz. Çünkü, çocuk küçük de olsa onun ruhu yücedir.
kaynak:Doç. Dr. Mahmut Çamdibi, İmam Gazali'den
Kim gülerek günah işlerse, ağlayarak Cehenneme gider . M.E.M.
